15 นาฬิกา ณ..สวนจุตจักร
ป้อสวมเสื้อยืดสีส้มเดินเคียงข้างมากับเอสวมเสื้อยืดสีม่วง
วันนี้วันเกิดป้อ ป้ออยากได้ของขวัญอะไรค้าบ
ไม่อยากได้ของขวัญ แต่วันนี้เป็นวันครบรอบที่เรา เป็นเพื่อนกันมา 15 ปี
ผมรู้นิสัยป้อดี ถ้าให้ของขวัญป้อตรงๆป้อคงไม่รับ

หลายชั่วโมงผ่านไป ยังหาซื้อของขวัญให้ป้อไม่ได้ จวนจะค่ำเต็มที
น้าคนหนึ่งเดินถือกระเช้าผลไม้ ดอกไม้นานาชนิด หยุดต่อหน้าเราสองคน
หนูสองคนจ้ะ เมล็ดพันธ์ นี้เหมาะกับหนูทั้งสองคน น้ายื่นเมล็ดพันธ์เสร็จข้ามสะพานลอยไป
เอ น้าเค้าจะให้เราไปปลูกคต้นไม้มั่ง อือ เราก็เก็บๆไว้ละกันนะ

วันนี้เอส่งป้อบนรถไฟฟ้านะ
ค้าบ หลังจากส่งป้อนั่งรถไฟฟ้า กลับบ้านซอย 101/1
ผมเดินลงจากรถไฟฟ้า เดินหาร้านขายเสื้อ ขายกระเป๋า จะซื้อให้ทำเซอร์ไพรส์
ผู้หญิงแสนสวยคนนึง ทำให้ผมมองตาค้าง
มองตาของเธอที่กำลังตัดดอกกุหลาบแดง ลงใส่ตะกร้าหยิบใส่ทีละดอก

เอประทับใจ รู้สึกดีมาก ตั้งแต่แรกเจอ
หยิบมือถือซูมแอบถ่ายตอนที่เธอกำลังหยิบกุหลาบแดงมาดม
เธอหันมายิ้ม ผมรีบเอามือถือลงซ่อนไว้ข้างหลัง

ต้องการกุหลาบไหมค่ะ
ครับ ต้องการหมดทุกดอก เท่าไรครับ
(ตอนนี้กำลังรวยมีงานทำ ได้เงินใช้ไม่ขาดมือ)
ทุกดอกในตะกร้าก็ 11000 บาทค่ะ
กลับถึงบ้าน เอรีบนำดอกกุหลาบปักลงในแจกัน ขึ้นนอนหลับปุ๋ย

วันรุ่งขึ้นเอรีบตื่น ทำทีจะไปปรึกษาเรื่องเมล็ดพันธ์ที่ได้มา
มาถึงร้านของเธอ ก็เห็นดอกไม้นานชนิด ต้นไม้ ตกเกลื่อนพื้นเต็มหมด
ผมถาม เกิดอะไรขึ้น
เธอร้องไห้บอก มีคนเข้ามาทะเลาะกันในร้าน เหมือนเราโดนแกล้ง
ใครแกล้ง ผมถาม
เธอไม่พูด ได้แค่เก็บดอกไม้กับแจกัน ที่กองกระจัดกระจาย
ผมช่วยเธอเก็บ เก็บไปก็เศร้า เมือเธอร้องไห้อีก
เป็นอะไรที่ผู้ชายคนนี้ทนไม่ได้ หน้าด้านไปเช็ดน้ำตาให้ บอกเธอ อย่าร้องไห้
แล้วจะทำยังไง ของพังหมด
ก็คงต้องเริ่มปลูกกันใหม่ พูดไปสะอึกไป

วันรุ่งขึ้นผมรีบมาหาเธอแต่เช้า
ไปช่วยเธอรับดอกไม้ ต้นไม้จากฟาร์ม ได้ในราคาถูก
เราช่วยกันตกแต่งร้านใหม่
ร้านเริ่มเข้ารูปเข้ารอย ผมหยิบเมล็ดพันธ์ที่น้าคนนึงให้มาส่งให้
ถามชื่ออะไร
เราชื่อ เพ้น นายล่ะ
ผมเอ

หลายวันต่อมา ฝนตกทำให้ต้นไม้ เจริญเติบโตได้ช้า ดอกไม้บนต้นเริ่มมีกิ่งก้าน
เอบอกให้เพ้นสู้ เราจะอยู่เคียงข้าง
วันต่อมาดอกไม้ ก็ยังไม่บาน
ไม่เป็นไรนะ ถึงดอกไม้จะยังไม่บาน
แต่เอให้กำลังใจ เพ้น บอกจะมาทุกวัน จนกว่าจะดอกไม้จะบาน

หลายสัปดาห์ผ่านไป
ร้านเพ้นต้องปิดไปชั่วคราว
สิ่งที่เธอเสียไป ไม่มีอะไรมาทดแทนได้
เพราะมันเป็นน้ำพักน้ำแรงของเธอ สร้างขึ้นด้วยตัวเอง
1 สัปดาห์ต่อมา ฝนตกสลับกับแดดออก
ทำให้ดอกไม้ ต้นไม้ ในแปลงของเพ้น ชุ่มฉ่ำอุดมสมบูรณ์
1 เดือนต่อมา เอส่งข้าวส่งน้ำ ดูแลเพ้นไม่เคยห่าง แทบเจ็บแทน

ร้านดอกไม้ยังเหมือนเดิม มีแต่ขาดทุน เงินสะสมของเพ้นก็ใกล้จะหมดเต็มที
เมือเอรับรู้ความรู้สึกของเพ้น ทำน้ำตาซึมไปหลายวัน
วันรุ่งขึ้น ฝนตกลงมาอีกครั้ง เอกับเพ้นต้องช่วยกัน ทำหลังคาบังแปลงดอกไม้
ไม่รู้ต้นไม้ ดอกไม้ จะโต เหมือนเดิมวันไหน
รู้เพียงเธออยู่ตรงไหน เอก็อยู่ด้วย

2 เดือนต่อมา เอแบกงานมาทำที่ร้านเพ้น ขนโน้ตบุ้คมาเพื่อเปิดเพลง
แน่นอน เอเปิดเพลงให้เพ้นฟังทุกวัน
ในที่สุดความพยายาม ของเพ้นกับเอ ก็เริ่มมีความหวังมากขึ้น
เมื่อดอกไม้ ต้นไม้ รวมถึงเมล็ดพันธ์ที่ฝากเพ้นปลูก เริ่มเต้นเข้ากับเสียงจังหวะหัวใจของเรา

ดอกไม้ เริ่มบาน เริ่มมีสีออกจางๆ
ต้นไม้ เริ่มมองเห็นเป็นสีเขียวมีใบเต็มต้น

ตกเย็นฝนตกลงมา ผมกลัวดอกไม้จะเฉา
ดูแลอย่างใกล้ชิด คอยวิดน้ำที่นองอยู่ที่พื้น ตักออกไป จนฝนหยุด

4 เดือนต่อมา
เอสวมเสื้อสีฟ้าคอปกสีชมพู เดินเคียงข้างมากับเพ้นที่สวมเสื้อสีฟ้าคอปกสีส้ม
จับมือเคียงข้าง กัน ดั่งกุหลาบแดง กับ กุหลาบสีเหลือง กำลังบานในมือ
เอยิ้มให้เพ้น
เพ้นยิ้มให้เอ ยื่นดอกไม้ให้กันและกัน ไม่กี่นาที ฝนก็ตกลงมาอีกครั้ง
เราสองคนจับมือกันแน่นอยู่ในร้าน จนฝนหยุดหาย

ออกมายืนนอกร้าน
มองตากันและกัน
เราสองคนมองบนฟ้า ก็อิ้ง เมื่อเจอรุ้งกินน้ำ อยู่ตรงหน้าของเรา
เอบอก เพ้นเห็นรุ้งกินน้ำไหม
เห็น เอล่ะ เห็นรุ้งกินน้ำไหม
มีกี่สี เราตอบพร้อมกัน 4 สี

ความรู้สึกดีเมื่อเกิดขึ้น มากมาย
ตอนนี้ผู้คนที่เดินผ่าน หน้าร้านของเพ้น ต่างใส่เสื้อ สีฟ้า สีส้ม สีชมพู สีเขียว สีม่วง
เอมองหน้าเพ้น บอกเพ้นว่า ป้อเป็นรักแรกของเอ เอมีความผูกพันกับป้อ
ป้อเป็นความรักเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด ป้อเค้าก็ได้เจอใครสักคนที่เค้ารักไปไม่นาน
แต่เพ้น เป็นรักเหนือรัก

วันรุ่งขึ้นแสงแดดเจิดจ้า เพ้นกับเอกำลังจับมือพาเด็กน้อยข้ามถนน
ขอบคุณค่ะ
เพ้นวันนี้เราไปทำบุญไหว้พระกัน
เอกับเพ้นจับมือกันก่อนจะขึ้นรถ
เอรู้สึกดีให้เพ้นนะ ทุกสิ่งทุกอย่าง ผ่านมาด้วยความจริงใจ การช่วยเหลือกันของเรา
เพ้นมั่นใจความรักความห่วงใย ที่เอจะให้เพ้นมั้ย
เพ้นเงียบไปพักนึง หันซ้ายยิ้ม เพ้นหันกลับ เชื่อสิ
ขอมือเพ้นหน่อย นะครับ
เพ้นยื่นมือขวาให้
อยากให้เพ้นมั่นใจ ความรักของเรา เอขอโทษที่ต้องจับมือซ้ายเพ้นอีกข้าง
ให้รู้ไว้ไม่ยอมให้เธอไปไหนอีก ให้ รักเอ คนเดียว ปะไหว้พระกัน



4 ปีต่อมา เพ้นกับเอก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด ต่อกัน โดยมีความผูกพัน
รักเหนือความรัก คั่นอยู่ตรงกลางของใจ
วันนี้เราสองคนได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ ช่วยกันรักโลก
ไปทัศนศึกษาที่ ทุ่งทานตะวัน
วันนี้เพ้นสดใสร่าเริงมาก
เอก็มีความรู้สึกรักเพ้นมากขึ้น

เพ้นหมุนตัวในทุ่งทานตะวัน มีดอกทานตะวัน
กับเพลงรักมากมาย ที่เอเปิดให้ฟังตลอดเวลา
แน่นอน รางวัลที่ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ยังไม่หมดแค่นี้
ตอนกลางคืน มีการกินเลี้ยงกัน ที่หาดทราย
เอถามเพ้น ทรายคิดยังไงกับทะเล
ไม่รู้ แล้วเอคิดยังไงกับเพ้น

ยังไม่ทันตอบ พิธีกรก็ให้ทุกท่าน มาเต้นลีลาศกัน
เพ้นเราไปเต้นกัน
ส่งมือให้เอนะ
เพ้นยิ้มส่งมือให้
ต่อไปเราสองคนช่วยกันทำความดี เป็นคนดีนะ
เพ้นพยักหน้าตอบรับ ไม่กี่วินาที เพลง ฟลอร์เฟื้องฟ้า ดังขึ้นกระหื่ม
ความรู้สึกที่เรามีให้กันครั้งนี้ คืออะไร ไม่มีใครรู้ แต่เมื่อเรามองตากันก็รู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไร
ระยะเวลาที่ผ่านมา ความรู้สึกของเราเริ่มจากดอกไม้ บานบนต้นไม้เต็มต้น
เพ้นให้เอนะค่ะ สร้อยคอสีฟ้า
เอให้เพ้นนะครับ สร้อยคอสีชมพ
แทนความผูกพันด้านใจของเรา
เธอมีค่าที่สุด ที่จะใช้ประโยคว่า ทฤษฎีของเธอกับฉัน
วันนี้ความรักจะถูกเหวี่ยงไปตามจังหวะเพลงกับหัวใจ