ครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน - ดา Endorphine

เธออาจเหนื่อยกับสิ่งที่เรานั้นเป็นอยู่
ใครก็รู้ว่าเรานั้นคงไปกันไม่ไหว
เธอรู้ไหมว่าควรทำอย่างไร
ในหนทางที่เรายิ่งเดินยิ่งไกล

เธอคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
แต่ทุกๆ อย่างต้องหยุดไว้เพียงแค่นี้
ไม่มีอีกแล้วที่เราได้เคยมี
ไม่มีช่วงเวลาที่แสนดี

ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร ให้เธอได้จำเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน

ไม่ว่ามันจะนานเท่าไรยังจดจำ
ทุกเรื่องราวระหว่างสองเราครั้งก่อนนั้น
ขอบคุณฟ้าที่เราได้เจอกัน
จะเก็บมันไว้ข้างในส่วนลึกของหัวใจ

ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร

ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร และฉันจะจำเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน


เ ป็ น ค ว า ม ท ร ง จำ ที่ ดี . . .
ที่ น่ า จ ด จำ . . .
จำ แ ต่ เ รื่ อ ง ดี ดี . . .
เ ก็ บ ไ ว้ ใ น หั ว ใ จ . . .

อ ย า ก ใ ห้ เ ธ อ ตั ด ใ จ - จ้ำ-กวิน

T__T

ช่วงเวลาที่น่าลำบากใจที่สุด...ก็คือช่วงเวลาของการต้องเลือก
มันยากเหลือเกินที่เราจะรู้ได้ว่า...คนสองคนที่ยืนอยู่ข้างกายเรา
ด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยความรักและความปรารถนา
ใครกันคือคนที่จะทำให้เรามีความสุขได้อย่างแท้จริง
และตลอดไป...

แต่หัวใจหนึ่งดวงของเราไม่อาจจะมอบให้กับใคร
มากไปกว่าหนึ่งคนได้...
และความรักแท้ก็มีค่าเกินกว่าที่เราจะแบ่งปัน
ดังนั้นเมื่อมาถึงจุดที่เรา...ต้องเลือก
เราจึงไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกไปจากต้องเลือก
หรือไม่ก็ต้องสูญเสียทั้งสองคนไป
ในบาง...นาทีเราอาจสับสน
รู้สึกว่ารักใครคนหนึ่ง...แต่อีกคนหนึ่งเราก็รัก
แต่สิ่งที่เราอาจไม่รู้ก็คือ...
ในความเป็นจริงแล้ว...
เราไม่อาจจะรักคนสองคนพร้อมกันได้

และแน่นอนว่า...คนหนึ่งที่เราไม่ได้รัก
อาจเป็นคนที่เราเพียงแค่หลงและรู้สึกดีเมื่อได้อยู่ใกล้
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือถามตัวเองว่า...คนคนนั้นเป็นใคร
ใครคือคนที่ทำให้เรามีความสุขเพียงในยามนี้
แต่ไม่ใช่คนที่เราจะรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย
เมื่อเดินร่วมทางไปกับเขาในวันข้างหน้า

การตัดสินใจเลือก...โดยใช้ความรู้สึกชั่ววูบชั่วคราวเป็นเหตุผล
อาจทำให้การเลือกครั้งนี้กลายเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
หากจะเลือก...ก็จงเลือกคนที่เรารักและเขาก็รักเราด้วย
แต่หากพบว่ายังไม่มีใครที่ใช่...ใครคนนั้น
การไม่เลือกใครเลยก็คงจะดีที่สุด

คงเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะมีฉัน..มีเธอ..มีเค้าแล้วรวมเป็น...เรา
ไม่มีทางจริงๆ...

เคยรู้สึกไหม ?
อ ยู่ ใ ก ล้ แ ต่ ทำ ไ ม ห น า ว จั ง

มันเป็นความรู้สึกเบาๆโหวงๆ
ที่หาคำตอบให้กับตัวเองได้ยากเย็นเต็มที
เหมือนมีความรักอยู่ในมือ..แต่ก็สัมผัสความรักนั้นไม่ได้เต็มที่
เหมือนมีคนรักอยู่เคียงข้าง..แต่ก็ไม่อบอุ่นหัวใจเท่าที่ควรจะเป็น

มี แ ต่ ก็ เ ห มื อ น ไ ม่ มี . . .
มี ก็ เ ห มื อ น ข า ด ๆ เ กิ น ๆ . .
เ ติ ม เ ท่ า ไ ห ร่ ก็ ไ ม่ เ ค ย เ ต็ ม . . .

หากลองถามใจตัวเองดูถ้วนถี่
เหตุที่รู้สึกเบาๆ โหวงๆ อย่างนี้ แท้จริงแล้ว
เป็นเพราะตัวเราเองคาดหวังความรักไว้มากเกินไปหรือเปล่า
พอมันไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง ก็เลยรู้สึกเจ็บ รู้สึกผิดหวัง
รู้สึกเหมือนตัวเองสัมผัสกับความสุขจริงๆไม่ได้สักที
ทั้งที่ความรักก็เดินไปตามปรกติของมัน
แต่ใจที่คาดหวังความรักไว้มากมายต่างหาก
ที่ดำเนินไปแบบไม่ปรกติ ทำให้การอยู่ร่วมกับคนที่เรารัก
คล้ายๆอยู่ท่ามกลางสายลมหนาว
พยายามทำความ...เข้าใจ แต่ก็เหมือน...ไม่เข้าใจ
รักไปแบบครึ่งๆ กลางๆ ก็ไม่ได้รู้สึกอุ่นใจอย่างแท้จริง

หากในวันที่ความรักต้องการผ้าห่มผืนใหญ่ๆ
เพื่อที่จะมาทำให้อุ่นใจ
เราอยู่กับความเป็นจริงดีกว่าไหม
อยู่กับ...วันนี้...เวลานี้
และตัวตนแท้จริงของคนที่เรารัก
มองให้ลึก...
เพื่อให้ตัวเองได้เห็นถึงความเป็นจริงของสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่
ไม่ใช่พยายามตั้งความคาดหวังไว้
โดนมองข้ามสภาพความรักที่เป็นอยู่จริงๆ
หากรัก แต่แอบคาดหวังอยู่ตลอดเวลา
ก็มีแต่จะเก็บอะไรไม่รู้ไว้เพื่อรบกวนจิตใจ
ทำให้มองหน้าคนรักแล้วไม่เกิดแรงดึงดูดใดๆ
แถมยังจะทำให้ตัวเองรู้สึกแย่
และไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรตามไปด้วย
ซึ่งหากเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ

ต่อให้คนสองคนกอดกันอย่างรักใครแค่ไหน
ก็ไม่มีทางอบอุ่นไปถึงหัวใจได้เลย
แม้แต่นิดเดียว


ชอบประโยคนี้มากเลยอ่ะ ^__^"
เราอยู่กับความเป็นจริงดีกว่าไหม
อยู่กับ...วันนี้...เวลานี้
และตัวตนแท้จริงของคนที่เรารัก
เห้อ...

ความรู้สึกในหัวใจที่ไม่ใช่...รัก
มักมาเยือนหัวใจเราอย่างรวดเร็วจะไม่นานก็จางหายไป
ไม่มีใครหรอกที่อยากจะ...เปลี่ยนใจ
ไม่มีใครที่อยากจะทำร้าย....หัวใจคนอื่น
แต่ความรู้สึกที่เรียกว่ารักนั้น...
อาจไม่ได้แท้จริงเสมอไป
บางทีมันอาจจะดูคล้ายความรักเสียเหลือเกิน
บางทีมันอาจทำให้เราเชื่อว่า...คือความรักแน่ๆ


แต่ในที่สุด...บางอย่างก็พิสูจน์ตัวมันเอง
ความรู้สึกในหัวใจที่ไม่ใช่รัก
มักมาเยือนหัวใจเราอย่างรวดเร็วจะไม่นานก็...จางหายไป


ใครคนนึงอาจรักเราหมดหัวใจอย่างไม่มีเหตุผล
ภายในเวลาสั้นๆแค่คบกันไม่นานเท่านั้นเอง
และเขาคนนั้นก็พลันมาเปลี่ยนไปในวันหนึ่ง


เมื่อเขาไม่ได้มองเราด้วยแววตาที่หลงใหลคลั่งไคล้เหมือนเดิม
เมื่อเขาไม่ได้พูดถ้อยคำดีๆกับเรากับต่อไปแล้ว
เมื่อการแสดงออกทุอย่างไม่เหมือนเดิม
และไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็มีแต่ทำให้เราเจ็บช้ำ
เราอาจร้องไห้พลางถามตัวเองว่า...


ทำไมคนที่เรารักจึงทำกับเราแบบนี้
ทำไมความรักถึงเป็นแบบนี้


คำตอบคือ...เพราะนั่นไม่ใช่ความรัก
เพราะนั่นไม่ใช่ความรู้สึกที่แท้จริงและยั่งยืนคงทน
อยู่ๆมันจึงหายไป...อยู่ๆเขาจึงจากไปโดยไร้เหตุผล
คำถามก็คือ...แล้วเราควรเสียใจไหม
ถ้าใครคนนึงจะจากพร้อมกับความรู้สึก...ไม่รัก...หมดรัก

http://www.imeem.com/bauenarak/music/CKW9HF-T/the-star/ ความสุขทางใจ

สำหรับเราแล้วอะไรที่เป็นความสุขของเธอเรายอมและยินดี
อยากเห็นเธอสบายดี
แม้ว่ามันจะ..เจ็บปวด
เราก็ยังยืนยันว่าเรา..ยินดี

ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว

ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
........ ก็จงชอบต่อไปเถอะ

การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

.... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

.... ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง ...
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...

คนที่ .... เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น ...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
... เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ....
.... ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด ....

...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ