ชอบคะเพราะดี

ขอหน่อยนะ...


เพราะโดนจัยยย

จะฝืนเดินต่อไป... แม้ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันนึง "ฉันจะเข้มแข็ง"

ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานสักเท่าไร T^T

เวอร์ชั่นนี้เพราะมากเรย

ขอยืมไปลง hi5 นะค้าบบบบ

ผูกผันธ์แต่อย่าผูกมัด

เมื่อความรักเกิดขึ้นระหว่างคนทั้งสอง
สายใยที่จะเชื่อมโยงกันและกันให้ใกล้ชิด แนบแน่น
แม้ยามห่างไกล ก็คือ ความผูกพัน แต่ความผูกพันก็ไม่ใช่
สิ่งที่จะบอกว่า คนสองคน จะต้องชอบอะไรเหมือนๆ กัน
มีความเห็นตรงกันไปซะทุกเรื่อง
หรือแม้แต่ตัวจะต้องติดกัน เป็นปาท่องโก๋ตลอดเวลา
เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น ไม่ใครก็ใคร
จะต้องอึดอัดเข้าสักวันหนึ่ง
ถ้าเกิดถึงเวลาที่ต้องห่างไกลกันมากๆ
อย่างนี้มันก็คงไม่เรียกว่าความผูกพันแล้วล่ะ
น่าจะเป็นการผูกมัดมากกว่า

ความผูกพันบางอย่าง อาจจะมากเกินไปจนเป็นการผูกมัด

คุณเกิดความรู้สึกหึงหวงเขามากๆ จนไร้เหตุผล
(ไม่ไว้ใจกันนั่นแหละ) จนทำให้ทะเลาะกันบ่อยๆ
หรือ คุณรู้สึกว่าเวลาเขาไม่อยู่โลกทั้งใบ
ดูจะหมองหม่นไปซะหมด
แบบว่าขาดเขาไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวเลย

มันทำให้เป็นทุกข์เมื่อมีรัก...
ก็เพราะเราใช้ความรัก เป็นเครื่องกักขังกันละกัน
จนนานเข้า ก็กลายเป็นการผูกมัด


แล้วความผูกพันคืออะไร???
ความผูกพัน จะไม่สร้างความทุกข์ทรมาน ให้แก่ผู้ที่รู้จัก
แต่มันจะก่อให้เกิด ความสุขกับทุกคู่ที่ผูกพัน
เพราะเมื่อเราผูกพันกันย่างจริงๆ นั้น ก็จะไม่รู้สึก
กระวนกระวายทั้งยามใกล้ชิด หรือห่างไกลกัน ไว้ใจ
และมีความสุขอยู่เสมอ เหมือนกับว่า ตัวไกลแต่ใกล้ใจ


พื้นฐานของความผูกพัน นั้นก็ต้องเริ่มจาก ความไว้ใจ
เว้นช่องว่างให้ห่างกันพอประมาณ เพื่อให้แต่ละคน
ได้มีโอกาสตามหาฝันของตนบ้าง
มีโอกาสเป็นตัวของตัวเองบ้าง

ดังคำของ Kahlil Gibran กวีชาว เลบานอน ว่า

ให้เติมเต็มในถ้วยของกันและกัน
แต่อย่าดื่มในถ้วยเดียวกัน
ให้แบ่งปันขนมปังแก่กัน แต่อย่ากินก้อนเดียวกัน
ให้สนุกสนานด้วยกันอย่างร่าเริง
แต่ก็ปล่อยให้อีกฝ่ายไปสนุกคนเดียวบ้าง
ให้ยืนอยู่ด้วยกัน แต่อย่ายืนชิดกันจนเกินไป

เพราะความผูกพัน มีพัฒนาการมาจากความรัก
การที่เรารู้จัก พิจารณาแง่มุมของความรักให้ดี
อย่ารักจนกลายเป็น การหน่วงเหนี่ยวกันและกันจนเกินไป
แล้วความรักของคุณ ก็จะไม่เป็นทุกข์

ชอบเวอร์ชั่นนี้จังเลยอะ เพราะจัง

ชอบมาก ๆ thxs

เศร้าจัง

T^T

ใคร คนที่เคยรู้ใจ
รอยยิ้มที่เคยรู้จัก
กำลังจะหายลับไปทุกที

คำพูดที่ซึ้งใจ
ที่เคยว่ารักมากมาย
ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

เธอ เธอเคยเป็นทุกสิ่ง
จะขอขอบคุนทุกอย่าง
ที่เคยให้ฉันจนวันนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนาน..ซักเท่าไร