ลำบากใจเหลือเกินที่จะลืม ใครสักคน

ต้องใช้เหตุผลที่มีมากมาย ตั้งเท่าไหร่

เฝ้าบอกตัวเองไม่ให้จำแต่มันกลับลืมเทอไม่ได้

ยังฝังใจอยู่...

มันห้ามใจไม่ไหวถลำลึกไปทุกที

ทั้งๆที่รุ้ดีว่าเรารักกันไม่ได้

* แต่ใจมันเผลอรักไปแล้ว

เทอจะให้ฉันทำอย่างไรช่วยบอกฉันที . . .
เกลียดใจตัวเองที่บังคับมันไม่ได้
กดดันในหัวใจทุกครั้งที่เราอยุ่ใกล้กัน
เกลียดความหวั่นไหวยิ่งห้ามเท่าไรยิ่งดึงดัน
ผิดด้วยหรือที่ ฉันจะรักเทอ(รักจนหมดหัวใจ)

มันเป็นเวรเป็นกรรม หรือว่าคำสาปของใคร

เข้าใกล้ทีไรก็ถุกผลักไสอยู่ทุกที

โทดชีวิตโทดดวงชะตา โทดดินโทดฟ้า

ไม่ปราณี ทุกวินาที . . .

ขอรักแต่เทอ

ู^_____________^*

ชอบมากเลยคะ เพราะดี