วันศุกร์...

กินข้าวนอกบ้านกับ....









คนเดิมน่ะแหละ มิได้ออกเดทกับชายหนุ่มที่ไหนแต่อย่างใด
อับ...อับของแท้เลยชีวิตนี้...
ไม่ใช่ว่าไม่แคร์นะคะ แค้~~ แคล่ะ
ช่วงนี้เรายุ่ง จ๋าก็ยุ่งไม่มีเวลาไปเดินเล่นกินข้าวกับน้องเหมือนเมื่อก่อน
เพราะฉะนั้นวันศุกร์เป็นวันเดียวที่ไม่มีเรียน แต่กว่าจะได้ออกจากออฟฟิสก็สองทุ่มกว่าแล้วอ่ะ
ห้างจวนจะปิด... ก็เลยได้กินแต่ข้าว ไม่ได้วินโดว์ชอปปิ้งเลย
กินเสร็จก็ไปถ่ายรูปเล่นกันที่พาร์คพารากอน เค้าจัดไฟไว้สวยมากกกกกกกกกกกกก ให้บรรยากาศคริสมาสเย็นๆ แต่ความจริงร้อนม๊าก!!!!!!!!! แต่ก็ยังจะถ่าย คนก็เยอะ อิ่มก็อิ่ม รูปออกมาก็เลยไม่ค่อยสมประกอบเท่าไหร่...



แค่นี้แหละ...

ในที่สุดลมหนาวจากประเทศจีนก็พัดผ่านประเทศไทย (เบาๆ)
มันช่างน่าสุนทรีย์อะไรเช่นนี้... เมืองไทยเป็นเมืองร้อน (สัดๆ) เพราะฉะนั้นคนเกลียดอากาศร้อนแบบเราจึงเซ้นซิทีฟกับลมหนาวมากกว่าชาวบ้านเค้าเป็นพิเศษ｡◕‿◕｡
แล้วก็อีกเรื่องๆๆ ปีนี้เตรียมไอเท็มต้อนรับหน้าหนาวไว้หลายไอเท็มมากกกกกกกกกก..กก..ก แต่ยังใส่ได้ไม่ครบเลย น่าเสียดายที่ประเทศไทยถูกรุกรานจนถอยมาตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรไปหน่อย ไม่งั้นนะจะโค้ท เฟอร์ บู๊ท ไอเท็มน่ารักๆทั้งหลายมันคงจะตกมาเป็นของเรามากกว่านี้

ก็เลยรู้สึกอยากให้มันหนาวๆ นานๆกว่านี้อีกซักหน่อย..

..

....



......


แต่ตอนนี้ร้อนแระ (￣▽￣*)
หนาวได้วันครึ่ง ร้อนอีกแล้ววววววววววว
แม่มมมม นี่มันเดือนพฤศจิกานะเว้ยเฮ้ยยย เตือนตัวเองอยู่บ่อยๆเพราะเผลอคิดว่านี่เดือนมีนาไปซะทุกครั้ง
ไม่ได้ดั่งใจเลย...

ช่วงนี้ชีวิตว้าวุ่นวายสับสนเป็นที่สุด เวลากลายเป็นปัจจัยอีกอย่างหนึ่งที่สำคัญมากกับเรารองจากเงิน
พอเปิดเทอมปุ๊บชีวิตก็เริ่มกลับเข้าสู่โหมดอับสัญญาณทุกที ทำอะไรได้ไม่ดีซักอย่าง ห่วงหน้าพะวงหลัง หัวเราะก็หัวเราะได้ไม่เต็มที่ เรื่องที่คนอื่นเค้าขำๆกันเรายังไม่ทันขำเลย คิดตามไม่ทัน นอนก็ไม่เต็มอิ่ม ท้องผูกขี้ไม่ออก เป็นสิวหน้าหมองมีริ้วรอย ตอนนี้ไปเรียน 4 วันต่อสัปดาห์ บางทีก็ 5 วันบ้าง ห้าโมงครึ่งเป๊ะต้องรีบออกจาออฟฟิสไปเรียน กลับถึงบ้านก็เกือบสี่ทุ่ม อาบน้ำโน่นนี่นั่นก็เกือบเที่ยงคืน ก็ง่วงอีกแระ หนังสือหนังหา การบ้านรายงานไม่ต้องได้ทำมัน เสาร์อาทิตย์ถึงจะได้ทำ(มั่ว)การบ้านแล้วก็นอนอืดอยู่กับบ้าน ชีวิตวนเวียนอยู่แบบนี้มาเกือบๆเดือนแล้ว มันก็ไม่ได้น่าเบื่อนะ เพราะแลไม่ค่อยได้อยู่นิ่งๆซักเท่าไหร่ แต่มันเหนื่อย บางที่เสาร์อาทิตย์คิดว่าจะออกไปนั่นไปนี่ก็เลิกไปซะเฉยๆ ใช้ชีวิตได้อับสีสันมากๆ ความจริงอายุขนาดเราเนี่ย ควรจะออกไปสังสรรค์กับเพื่อน(ชาย)หลังเลิกงานบ้าง ช๊อปปิ้งตามช้อปในห้างบ้าง นัดเจอเพื่อเก่าสมัยเรียนบ้างอะไรบ้าง แต่กิจกรรมที่ว่านี่ไม่ได้ทำมานานมากกกกกกกกกก..กกแล้ว เพราะอะไรก็ไม่รู้ จะว่าไม่อยากทำนะก็ไม่รู้ยังไง

เรื่องที่สนใจก็ไม่ใช่หนังสือ ไม่ใช่หลักการบริหารนโยบาย ไม่ใช่ทฤษฎีอะไรทั้งนั้น ดูดิ เจริญล่ะชีวิต แต่กลับไปวุ่นวายกับ...
เสื้อผ้า
แมว
เพลงอินดี้
นิยายเกย์
มี/ซุนโฮ
เกาะเสม็ด
ยาริสสีขาว

อะไรแบบเนี้ยยยยยย...
นี่แหละชีวิตที่ไร้ซึ่งสาระ แต่เต็มไปด้วยความบันเทิงของเรา

อิโจ...

ยัง
ยังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เดือนนี้ยังไม่จบ!!!

เอาอีกแล้วววววววววววว ใครก็ได้ช่วยหยุดกรูที~!!!!!!
พุ่งทะยานจนอะไรก็หยุดไม่อยู่
วันเสาร์ไปดูหนังมาที่พารากอน มันก็น่าจะจบที่หนังใช่ป่ะ? แต่มันไม่จบ มันไปจบที่...




จุดๆนี้อะไรก็ไม่สามารถต้านทานได้
รูดไปอีก 4,490 บาท ฮะฮ่า เอามันเข้า ช๊อปแบบไม่ลืมหูลืมตา
ยังคงหาอะไรใหม่มาสนองตัณหาแบบไม่หยุดยั้งกันเลย ใช้โควต้าช๊อปของปีหน้าไปแล้วล่ะมั้งเนี่ย
ซื้อได้ไม่หยุดตั้งแต่เต๊นท์แถวออฟฟิส ใต้ตึกพญาไทก่อนเข้าบ้าน หน้าเซเว่นปากซอย สยามสแควร์ ยันพารากอน
โฮกกกกกกกกกกกกก เกิดอะไรขึ้น!!!

ตอนนี้กังวล ไม่สบายใจนิดหน่อย เพราะว่ายังหาคำตอบให้กับคำถามนี้ไม่ได้
ช่วยตอบที่ว่า...




สรุปนี่กรูเป็นอะไร~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ในที่สุด!!!!

T______T"

เราก็ได้มาครอบครอง แจ็คเก็ตหนังที่รอคอยหรือที่เรียกว่า Perfecto (อันนี้โจ๊กบอกมา)
แจ็คเก็ตหนังแบบนี้กำลังจะเป็นที่นิยมในฤดูหนาวที่กำลังจะถึงนี้เลย เพราะทุกเว็บที่เล่นมีแต่แจ็คเก็ตหนังแบบนี้ทั้งนั้น ทั้งที่ญี่ปุ่นและก็เกาหลี แต่ที่เมืองไทยนี่ไม่รู้เหมือนกัน หนาวไม่หนาวไม่รู้ รู้แต่ว่ากรูต้องซื้ออออ ยิ่งเห็นมีซุนใส่แล้ววว.....



ยิ่งอยากได้..

วันนี้ก็เลยทนไม่ไหวรีบหาทางบำบัดโดยทันที
ผ่างงงงงงงง!!!!





สันดานจริงกรู =="

วันนี้ไปจ่ายค่าเทอมที่ธนาคารไทยพานิชณ์ที่พารากอน เราก็เลยแวะไปที่ ZARA เพราะเคยไปแอบเล็งๆไว้แล้ว
ค่าเสียหาย 3,690 บาทถ้วน!!!! เป็นไงล่ะ ตอนแรกกะว่าจะฝากพี่สาวโจ๊กหิ้วจากฝรั่งเศสแต่ว่ามันไม่มีแบบที่อยากได้ แล้วก็แอบเกรงใจพี่เค้าด้วย เลยตัดสินใจไปซื้อเองดีกว่า ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองละกันเนาะ (คิดเอง สบายใจเองนะเนี่ยยย)

จะว่าไปเดือนนี้เราใช้เงินประหนึ่งเบี้ย วันๆซื้อแต่เสื้อผ้า ซื้อแม่มทู๊กกกกวัน แต่ก็ยังไม่พอต่อความต้องการ รู้สึกว่ามันยังไม่เติมเต็ม 55+ เราเครียดมาก ทำยังไงก็ไม่หาย รู้แค่ว่าต้องได้ในสิ่งที่อยากได้เท่านั้น (ตรรกะไหนวะ?) เอาเถอะถือว่าเราชอบมากนะตัวนี้น่ะ ถึงแม้ว่าเมืองไทยจะไม่หนาวก็ตามเหอะนะ แหะๆ
แต่ก็ถือว่าเอาไว้ใส่เวลาไป...ไหน???.....แระกัน


เอาล่ะ...

ไปถ่ายสติ๊กเกอร์มาล่ะ~~~~~

เค้าเรียกกันว่า プリクラ(พุริคุระ)　

จริงๆแล้วไม่ได้ตั้งใจจะถ่ายหรอก ตั้งใจจะไปช๊อปปิ้งชิวๆ ก็เลยเดินชิวมันทั่วสยาม
แล้วก็เดินผ่านหน้าร้าน ก็เลยลองเข้าไปถ่ายดู มันก็เหมือนๆกับที่เราเคยถ่ายกันนะ
แต่มันจะต่างจากตู้สติ๊กเกอร์บ้านเราตรงที่มันน่ารักกว่าไง!!!!!

น่ารักตรงที่เราควบคุมเครื่องเอง เลือกรูปแบบเอง ตู้กว้างมาจนถ่ายเต็มตัวเราได้
แล้วก็มันแต่งรูปได้เองอีกดั๊วะ~~!!!!
แต่มันเพิ่งเคยถ่ายไง ก็เลยไม่ได้แต่งรูปเลยอ้ะ~!!
มัวแต่วาดแล้วลบ วาดแล้วลบอยู่นั่น ชิวเกินไป เวลาเลยหมดซะก่อน ตลกว่ะ
เลยคิดว่าเอาไว้คราวหน้าจะต้องตั้งตัวดี ตั้งสติให้มั่น แล้วซักเซดดดดดดมันให้ได้

เหงา...


เบื่อ เซ็ง เป็นโสด



เบื่อชีวิต เบื่องาน เบื่อตัวเอง เบื่อตึกไทยซีซี เบื่อทุกอย่าง!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แต่ไม่ยักกะเบื่ออาหารแฮะ =="

มันจะอะไรนักหนาวะเนี่ย แทนที่ปิดเทอมทั้งที จะสบาย มีเวลาไปนั่นไปนี่
แต่นี่อะไร๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ถึงบ้านดึกทุกวัน เบื่อออออออออออออออออออออออออออออ
งานยุ่งงานเยอะ โรงงานไม่ส่งงานให้ ไลน์ลูกค้าดาวน์ ออกอินวอยไม่ทัน พูดกับนายไม่รู้เรื่อง ลูกค้าเปลี่ยนพีโอแล้วไม่บอก
นี่แหละเรื่องที่เจออยู่ทุกวัน ซ้ำซาก น่าเบื่อ

แล้วก็ยังจะไม่มีใครมาจีบอีกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ชีวิตกรูนี่มันเยอะไปมั้ย ขอเอาเป๊ะๆซักเรื่องก็ไม่ได้เลยรึไงวะ
งานยุ่งแต่ขอมีผู้ชายมาจีบมั่งได้ป่ะ ตอนนี้มันเกินจะทนแล้วนะ
โสดแบบสนิทมากที่สุด ไม่มีใครโสดได้แบบนี้อีกแล้วมั้งเนี่ย

เหอะ!!!!

ไม่อยากเยอะไปกว่านี้แล้วน้าาาาาาาาาา

เมื่อไหร่กันหนอ.... เมื่อไหร่กัน?