วันหนึ่ง..ร่างกายจะถามหัวใจว่า

"เวลาฉันเจ็บ หมอก็รักษาฉันได้

แต่ถ้าเธอเจ็บ แล้วใครจะรักษาเธอล่ะ"

หัวใจก็ตอบว่า "ฉันต้องรักษาตัวเอง

นั้นเป็นเพราะ..เวลาที่เจ็บ ทุกคนจะมีวิธีรักษาของตัวเอง

ดื่ม ร้องเพลง อะลาวาด หัวเราะ หรือร้องไห้

ไปเที่ยวก็ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนๆ หรือแม้แต่วิ่งมานาธอน

หรือที่แย่ที่สุดก็คือไม่ใส่ใจกับความเจ็บปวดนั้น"

60 minute Earte House for let down Green house effect

Oh I love you
Endless time
I lose my mind
Because of you
Oh I want to kill myself
you are the only love
in my life
the only thing there is night
my love you are every
breath that I
take oh I love you

If you go say good bye
but you know this
I will always love you
bye bye if you go
say goodbye
but you know this
I will always love you

어떤 말도 하기 힘들 때
otton maldo hagi himdul ttae
또 그대가 보고 싶을 때
ddo kudae-ga pugo shipul ttae
아무런 말도
amuron maldo
아무런 행동도
amuron haeng-dongdo
무엇도 난 할 수 없잖아
mu-otdo nan hal su optjanha

everyday every night
every single day I want you
please don’t leave me alone
don’t leave me alone
I want you
I need you love you
I’m gonna take you

if you go say good bye
but you know this
I will always love you
bye bye if u go
say good bye
but you know this
I will always love you

oh I want to kill myself
I am just singing
I love you

วันนั้นเป็นวันที่อากาศเย็นเพราะอยู่ในช่วง
หน้าหนาวของปีพอดีฉันอยู่กับคนที่รักที่สุด
ที่ไม่ใช่พ่อแม่คือ คนรัก
เค้าไม่สบายเป็นไข้ตัวร้อนเป็นอีกโรคนะ
โรคไม่ยอมกินยาก็ต้องเช็ดตัวให้เค้าหา
ข้าวให้เค้ากินจนเราไม่ได้นอนอยู่ 2 วัน
อยู่เป็นเพื่อนเค้าจนกว่าเค้าจะหลับไปวันหนึ่ง
เค้าก็เริ่มอาการดีขึ้นไข้เริ่มลดลงแล้วดีใจ
ที่เค้าหายป่วย

เค้าบอกกับเราว่าแล้วมองเราแล้วพูดว่า

"เค้าจะไม่มีวันลืมวันนี้เลย"

คำพูดนั้นยังดังอยู่ในใจตลอดเวลาที่รู้ว่าเค้าป่วย
ไม่สบายขึ้นมาเราไม่สามารถดูแลเค้าได้อีกต่อไป
เพราะเค้าคนนั้นที่เรารักมากได้ตายจากใจเราไป
นานแล้ว บางครั่งก็คิดถึง บางครั้งก็เกลียดเค้าที่สุด
จะรู้บ้างไหมว่าเราเสียใจแค่ไหนที่จากเราไปแบบนั้น
ไม่ได้ลากันสักนิดแม้แต่จะพูดคำว่าลาก่อนก็ไม่มี
โอกาศแม้แต่จะพูดว่าดูแลตัวเองดีๆรักษาสุขภาพ
ด้วยนะเวลาเที่เค้าไม่อยู่ต้องนอนกินเป็นเวลานะรู้มั้ย

มันไม่มีโอกาศนั้นเลยเพราะอะไร..?

วันนั้นเป็นช่วงหน้าหนาวเรา2คน
อยู่ด้วยกันนอนคุยกันเค้าก็บอกกับเราว่า

"ตัวเองเป็นคนที่เข้าใจเค้ามากที่สุดในชีวิตรักตัวเองนะ"

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเราเคยเข้าใจคนที่รักที่สุด
ในชีวิตถึงเวลานี้เค้าจะไม่อยู่แล้วก็ตาม

ขอบคุณที่เคยบอกคำว่ารัก
ขอบคุณที่เคยบอกว่าคิดถึง
ขอบคุณที่เคยดูหนังด้วยกัน
ขอบคุณที่เคยกินน้ำแก้วเดียวกัน
ขอบคุณที่เคยเดินเที่ยวด้วยกัน
ขอบคุณที่เคยสุขและทุกข์ด้วยกัน
ขอบคุณทีเคยทำให้เราหัวเราะร้องไหได้ในเวลาเดียวกัน
ขอบคุณที่ทำให้รู้จักคำว่าอดทนเป็นยังไง
ขอบคุณที่ได้รู้ว่าเธอชอบไม่ชอบอะไร
ขอบคุณที่ให้คนแบบฉันได้ดูแลเธอในยามป่วย
ขอบคุณที่เคยเล่นสนุกด้วยกัน
ขอบคุณที่เวลาตื่นมาได้เห็นเธอเป็นคนแรก
ขอบคุณที่ให้ฉันเป็นคนที่ได้รักเธอที่สุดในตอนนี้

ถึงเธอจะไปไกลแล้วไม่มีโอกาสกลับมาอีก
อย่างหนึ่งที่บอกได้คือ "รักเธอนะ"

เมื่อคนเรารักกัน... ไม่ต้องคิดว่า... จะโง่ หรือ จะฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ใคร
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่องฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้าให้โอกาสเค้า เรื่อย เรื่อย เป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า... ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด

เมื่อคนเรารักกัน... เราไม่ได้เล่นเกม
ไม่ใช่เล่น... หมากรุก... ที่ต้องมองเชิงกันก่อน
ไม่ใช่เล่น... วิ่งไล่จับ... คนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม
ไม่ใช่เล่น... ซ่อนหา... ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา
ไม่ใช่เล่น... โยนเหรียญ ... สุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย

เมื่อเรารักกัน... เราไม่ได้ทดลอง action = reaction
เวลาเราให้เค้าไป... ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ
เวลาเค้าโมโหใส่... ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ
เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา... ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง
เวลาเค้าไม่ทำดีให้... ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรทำสิ่งดี ดีให้เค้า

เมื่อเรารักกัน... ไม่จำเป็น... ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง
ไม่จำเป็น... ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น...
ไม่จำเป็นที่ต้องบอกเค้าว่า...
"เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามี ถ้าเค้ายังไม่เสียมันไป..."

จำไว้ให้แน่นใจ... กับเรื่องดีๆ ที่เค้าพูด
จำไว้ให้อบอุ่นใจ...กับสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้เรา
ค้นมันออกมา... เวลาเหงาใจ
ค้นมันออกมา... เวลาไม่มั่นใจ
ค้นมันออกมา... เวลาเสียใจ

เพราะว่า... เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดีๆ ...ของเรา 2 มักจะ... หายไป...
อย่า!! อย่า... ปล่อย...ให้มันหายไป...
เราอาจจะเสียใจ... ที่เราหลงลืมเรื่องดีๆ... เหล่านั้น...


..............................................................

ก า ร ร อ ค อ ย...
เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น
มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง 1440 นาที 86400 วินาที
และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆ กับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทน
ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น...
จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น...
ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา
และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า
เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก
จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้
ย่อมเกิดค่ามหาศาล

...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ..ที่มีค่าแก่การรอคอย
ซึ่งอาจจะช้าบ้างเร็วบ้าง..ก็แตกต่างกันไป

เคยมั้ยที่จะมี......คนที่อภัยให้คุณทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่จะเขียงข้างเวลาที่คุณเสียใจ
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่จะจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่ยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่เห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่คุณอยู่ด้วยเฉยๆแล้วมีความสุข
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่ไม่อายเวลาเดินข้างคุณแม้ว่าหน้าตาจะไม่หล่อไม่สวย
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่ทนคุณได้ไม่ว่าคุณจะขี้บ่น จู้จี้ จุกจิก ซักแค่ไหน
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่รับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีใครมาว่าร้ายคุณอย่างไร
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่อยากตื่นมาแล้วก็เจอ
เคยมั้ยที่จะมี......คนที่คุณคิดถึงเค้าแม้ว่าคุณจะไม่เหงาก็ตาม