ในการเดินทาง คงไม่มีนักเดินทางคนไหน ที่รู้ว่า
วันใดคือวันที่สุดท้าย
เรามีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไร ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
ได้อยู่กับคนที่เรารัก

และเธอคนที่ทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า
จุดหมายในชีวิตคืออะไร
ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้ ที่มีชื่อว่าความรัก

*เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก สิ่งที่ฉันพอจะทำ
ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อน ที่เวลาของเราจะหมดลง

ปมด้อยใดใดที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ แต่แล้วเมื่อพบเธอ
เธอทำให้ฉันกับมองข้ามไป
จากคนเดิมๆที่ไม่มีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยน
ให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ

เธอทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันมีค่ามากกว่า ที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง
และวันนี้ฉันมีสิ่งนี้ ที่มอบไว้แทนความรัก

/ * /

แม้นานแค่ไหนอีกไกลเท่าไร จะยืนข้างเธอ
และคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อนที่เวลาของเรา...