รู้รู้เธอนั้นมีคู่ใจ ใยถึงไม่ลืมเธอ
เพราะด้วยเหตุใด ใจฉันยังพร่ำเพ้อ
เฝ้าละเมอ ไม่ลืมแม้นวันคืนเดือนผ่าน
ใจฉันยังรำพึงถึงเธอ
สิ่งที่เคยสัมผัสยังจำยึดมั่น
ตราตรึง...ยังฝังอยู่กลางใจ

รู้รู้เธอนั้นมีเจ้าของ มองฉันได้แต่มอง
ถึงจะอย่างไร มันก็เป็นสุขใจ
สุขชั่วคราว ก็ยังก็ยัง ยังดีเสียกว่า
ใจฉันต้องมลายเพราะตรม
หยุดระทมขมขื่น เก็บเอาความหวานชื่น
จุนเจือความรักแก่ดวงใจ

รักนั้นยังอยู่เต็มหัวใจ ใยนะทำไมถึงคงอยู่
จิตใฝ่ฝันถึงเธอไม่ลืมเสียที...เต็มปรี่ด้วยความรักเธอ

* รู้รู้ใจฉันมันก็รู้ ยังฝืนสู้ความจริง
แม้จะห้ามใจ ใจฉันทำไม่รู้
เบื่อฝืนใจต้องยอม ให้ใจคิดถึงเธอ
ตัวฉันต้องยินยอมแพ้พ่าย
ปล่อยให้ใจฝันใฝ่ รักเธอไม่หน่าย
เต็มใจ ใจฉันพ่ายใจเธอ

รู้รู้เราต้องห้ามใจหยุดใจรักเธอ
สุดเจ็บใจ เราต้องแพ้พ่าย ปล่อยใจรักเธอ

( ซ้ำ * )