រសៀលទន់ទាបរៀបខ្លួននិន្ទ្រា
Winterរងារខិតចូលជិតហើយ
Summerទៅឆ្ងាយមិនវិលវិញឡើយ
ទុក្ខរៀមឥតស្បើយគេងកើយក្ដីព្រួយ។

ជំនោរត្រជាក់ធ្លាក់មកប៉ះកាយ
ស្នេហ៍ឆ្លងដែនឆ្ងាយរស់នៅខ្លួនមួយ
បេះដូងរងារខ្វះកំដៅជួយ
ទោះខំរុំភួយក៏ជួយមិនបាន។

រុក្ខជាតិស្រពោនស្លឹកប្រែលឿងទុំ
បងនឹកដល់មំគ្មានពេលស្រាកស្រាន
តើពេលណាបាននេបនិត្យជិតប្រាណ
ថ្នមស្នេហ៍កល្យានឱ្យបានដូចប៉ង។

យើងនៅដោយឡែកបែកឆ្ងាយពីគ្នា
ទ្រូងរៀមគ្រាំគ្រានឹកពាក្យអូនបង
ដែលធ្លាប់ថ្លាថ្លែងវាចាផ្ដស់ផ្ដង
គ្រាដែលកន្លងកាលបងជួបស្រី។

មិនយូប៉ុន្មានsnowផ្ដើមធ្លាក់ហើយ
ម្ចាស់ស្នេហ៍បងអើយនឹកបងទេថ្លៃ?
ចំពោះបងវិញនឹករាល់យប់ថ្ងៃ
នៅតែស្រម៉ៃអាល័យគ្រាដើម។