login
indy13
blog post Destiny
Posted in YAYKALON on Jun 23, 2008 at 6:23 PM

เธอเชื่อไหม ในพรหมลิขิต
หรือมันเป็นเพียงความคิด ความเพ้อฝัน
ว่าวันหนึ่ง จะได้พบใคร ที่เกิดมาเพื่อกัน
ว่าวันหนึ่ง จะเจอใครที่มีความฝัน คล้ายๆกัน กับเธอ...

ฉันไม่รู้ ว่ามันมีอยู่ จริงไหม
รู้แค่เพียง ทุกวันที่ผ่านไป จะเฝ้ารอใครคนนั้น
คนที่จะมาเปลี่ยน โลกของฉัน ที่มันแสนเงียบงัน
แต่งเติม โลกใบนั้น ให้มีสีสันขึ้นมากมาย

เชื่อเพียง กับชีวิต ที่ดำเนินไปแบบนี้
อาจมีเพียง เสี้ยวนาที ที่เธอยิ้มให้ฉัน
อาจกลายมาเป็น เพียงเสี้ยวนาที ที่สำคัญ
จุดเริ่มต้นดีๆ ที่ฉันจะได้สานต่อความฝัน ร่วมกันกับเธอ....

ฉันจะรู้ได้ทันทีใช่ไหม ว่าเธอคือคนนั้น
โชคชะตา จะบอกกับฉัน ให้กุมมือเธอไว้ ใช่ไหม
โชคชะตา จะบอกให้ฉัน มีเพียงเธอคนเดียวในหัวใจ
โชคชะตาจะทำให้ฉันบอก “รักเธอ” เรื่อยไป
จวบจนวันสุดท้าย ที่ลมหายใจของฉันยังมี.....




แค่เพียงมีเสียงดนตรีเบาๆ



มีหนังสือเป็นเพื่อนคลายเหงา เมื่อเคว้งคว้าง



มีท้องฟ้า ดวงดาว สายลมหนาวบางๆ



ค่อยๆลบภาพความหลังให้เลือนลาง จากหัวใจ



แค่เพียงมีไออุ่นรัก ภายในบ้าน



เท่านี้ ก็คงไม่ต้องการเรียกหาสวรรค์วิมานชั้นไหน



ไม่มีเธอ อาจเหงานิดหน่อย แต่ไม่ถึงตาย



ยังมีชีวิต มีลมหายใจ เธอก็แค่ฝุ่นทราย ที่พัดเข้าตา...



คิดถึงทุกคนมากเลยค่ะ



ยังแวะเวียนเข้ามาอ่านอยู่เสมอนะคะ





หากอดีต ขีดเส้น ให้เป็นทุกข์
แล้วความสุข อยู่ไหน เมื่อใจถาม
หวนนึกภาพ ครั้งก่อน อยู่ทุกยาม
เหมือนฟ้าคราม เมฆฝน กำลังโปรย

คืนฟ้าหม่น ฉุดหัวใจ ให้เศร้าหมอง
ยามแหงนมอง ขึ้นไป ใจมันโหย
หาความรัก ครั้งถูกทิ้ง ที่ร่วงโรย
ร้องโอดโอย โหยให้ ใจระทม

รอยอดีต กรีดใจ ให้แผลสด
น้ำตาหยด ตอกย้ำ ซ้ำเติมขม
ใจ...ทั้งใจ ปวดแปลบ แสบระบม
เกินจะข่ม ใจรัก ปักอุรา

อยาก...จะลืม ความหลัง ครั้งอดีต
ที่สะกิด เฉือนใจ ไหวอ่อนล้า
เริ่ม..ต้นใหม่ เริ่มรัก อีกสักครา
ปรารถนา รักแท้ มิแปรไป...

มี...บ้างไหม ใครสักคน ที่ค้นหา
มองนภา หลังฝนหลั่ง ยังมีหวัง
เฝ้าตามหา รักแท้ ที่จีรัง
ทิ้งความหลัง ให้จมผ่าน กาลเวลา

เธอคือใคร คนนั้น จะใช่ไหม
เพราะหัวใจ พร่ำบอก ย้ำหนักหนา
แค่อยู่ใกล้ แม้เพียง เสี้ยวเวลา
ดังธารา ไหลล่อเลี้ยง รดดวงใจ

ฝากหัวใจ ไว้ที่เธอ จะได้ไหม
เพราะเธอคือ คนที่ใช่ ที่ใฝ่หา
อยากให้เธอ ตอบกลับ รับวาจา
คิดถึงบ้าง บางเวลา ก็พอใจ

จะลอง เชื่อหัวใจตน อีกสักครั้ง
อาจพลาดพลั้ง เจ็บช้ำ น้ำตาไหล
ปล่อยให้มัน เป็นเรื่อง ของหัวใจ
กาลผ่านไป ฉันจัก เจอรักจริง ......






1.
ฉันไม่เคยได้รักใครมากเท่าเธอ
ฉันไม่เคยหัวเราะบ่อยครั้งมากเท่าตอนรู้จักเธอ
ฉันไม่เคยร้องให้บ่อยครั้งมากเท่าตอนรู้จักเธอ
ฉันไม่เคยฝันถึงใครบ่อยครั้งมากเท่าฝันถึงเธอ
ฉันไม่เคยเพ้อถึงใครเวลาเหงาเท่าเพ้อถึงเธอ



2.
ฉันไม่เคยได้รักใครมากเท่าเธอ
เวลาเดินด้วยกันฉันมีความสุขมากรู้ไหม
เวลากลับบ้านด้วยกันฉันมีความสุขมากรู้ไหม
เวลาไปเที่ยวด้วยกันฉันมีความสุขมากรู้ไหม
เวลาเธอโทรหากันฉันมีความสุขมากรู้ไหม



3.
ฉันไม่เคยได้รักใครมากเท่าเธอ
เพราะเธอเป็นดังสายลมให้แก่กัน
เพราะเธอเป็นดังดวงตะวันให้กับฉัน
เพราะเธอเป็นดังแสงดาวในทุกคืนวัน
เพราะเธอเป็นดังพระจันทร์ยามค่ำคืน



4.
ฉันไม่เคยได้รักใครมากเท่าเธอ
เพราะเธอได้คืนรอยยิ้มให้กับฉัน
เพราะเธอได้เปลี่ยนวันหม่นให้สดใส
เพราะเธอได้ลบรอยแผลให้จางหายไปจากใจ
เพราะเธอได้สร้างความทรงจำใหม่ให้แก่กัน



5.
แต่ฉันไม่แน่ใจจริงๆ
ฉันเป็นส่วนเกินของชีวิตเธอหรือเปล่า
ฉันได้เคยทำให้เธอปวดร้าวบ้างไหม
ฉันวุ่นวายเอาแต่ใจเกินไปหรืออย่างไร
ฉันทำให้เธอเสียใจหรือเปล่านะคนดี



6.
เธอต้องการรักของฉันบ้างไหม
ฉันให้เธอมากเกินไปใช่หรือเปล่า
คนที่มันรักเธอคนนี้เขาปวดร้าว
หรือถึงคราวที่ฉันต้องปรับใจ
เพราะอะไรๆ มันเปลี่ยนไปจริงไหมเธอ



7.
เธอเป็นส่วนที่ขาดในชีวิตฉัน
แล้วฉันเป็นอะไรของเธอเหรอ
หรือเป็นแค่ส่วนเกินที่เธอไม่อยากเจอ
แล้วที่เธอเคยให้ฉันมันคืออะไร
ฉันรักหมดใจวันที่เธอหมดรักกัน..?



8.
เมื่อมันเป็นอย่างนี้แล้วให้ทำไง
มีหนทางเลือกอื่นบ้างไหมบอกฉันที
ฉันควรอยู่หรือจากไปจากตรงนี้
คนส่วนเกินอย่างตัวฉันรู้ตัวดี
คงไม่มีวันได้เดินร่วมทางกับเธอ



9.
อย่างไรก็ฉันขอรักต่อได้ไหม
เพราะดีกว่าที่ใจจะว่างเปล่า
ถึงรักไปสักวันอาจต้องปวดร้าว
ขอเพียงคืนวันที่หนาวให้มีเธอ
เพียงขอเจอเธอในความฝันฉันก็พอ...



++



..07/09/2006..









ไม่เป็นไรหากเธอจะรัก



แต่ฉันเหนื่อยนักขอพักก่อนได้ไหม



อ่อนล้าเกินกว่าจะรักใคร



เจ็บปวดมากมายจนใจชินชา



หากความรักเธอคงมั่น



สัญญาจริงใจนั้นไม่ไร้ค่า



สักวันฉันจะมีเธอในสายตา



และไม่ช้าจะรับเธอมาในใจ



หวังว่าพี่คงเข้าใจปอนะ คนที่เพิ่งผิดหวังกับเรื่องของความรักมา



มันก็ยังมีร่องรอยของรอยแผลนั้นอยู่ ตอนนี้จึงอยากพักมันไว้ก่อน









คำว่า "รัก" ยากนักที่จะเข้าใจ



ยิ่งพยายาม...ยิ่งห่างไกล...แต่พอไกล้กลับวิ่งหนี



คนที่เขา"รัก"..เรากลับไม่สนใจใยดี



กับคนที่"ไม่รัก"...เรากลับจะเป็นจะตาย



"อกหัก"..ก็เพราะเขาไม่รัก..ไม่เคยแคร์



ก็เลยต้องอ่อนแอ..ท้อแท้..และร้องไห้



"รักคนทีเจ้าของ".. แล้วยิ่งเจ็บยิ่งช้ำใจ



คนที่มาทีหลังคงทำได้แค่"รอคอย"



"ที่ใดมีรักที่นั่นย่อมทีทุกข์"..จริงรึเปล่า ?



ก็เห็นใครต่อใครเค้าพูดกันมาแต่ไหน



แล้วที่ว่า.."รักทำให้โลกกลายเป้นสีชมพู"..หละคืออะไร



"ความสุข" มีจริงไหม ?..หรือแค่มี"ความทุกข์"ที่ทนได้..พอทน



"ความรักทำให้คนตาบอด"..มองไม่เห็น



ลำบากยากเย็น..ก็ยังไม่ได้"ตัดใจ"จากเขา



ทำได้แค่ฝัน..เพ้อเจ้อ..งมงาย..ก็เอา



ยอมเป็นคน"เหงาๆ"..ที่..รักเขาข้างเดียว



ไม่เคยเห็นคู่ไหน..ไม่ทะเราะกัน



เถียงกันได้ทั้งวัน..ทั้งที่เรื่องไม่เป็นเรื่อง



พูดนิด..พูดหน่อย..ขัดใจ..ก็มีเคือง



เรื่องของเรื่อง..คือ..เบื่อหน่าย..รำคาญ



แม้แต่คนที่ดีแสนดี



ก็ยังมีเหตุผลมากวนชวนให้..หวั่นไหว



ดีอย่างนี้..คงไม่พ้นข้อกล่าวหา"ดีเกินไป"



หรือเป็นได้แค่.."พี่ชาย"..น้องสาว"..ที่แสนดี















คิดถึงฉันบ้าง
ขอเป็นบางสิ่งบางอย่างในใจเธอได้ไหม
วันที่เธอเหงา ไม่มีเขาเยียวยาใจ
วันที่ท้องฟ้าทำดาวหายไป..เธอเคยไหมคิดถึงใครสักคน
คิดถึงฉันได้ไหม
หากเธอไม่มีใครยืนอยู่ใกล้คอยตากฝน
ไม่มีเพื่อนคอยดูหนัง ที่นั่งข้าง-ข้างยังมีความอ้างว้างเข้ามาปะปน
ในวันที่ใบไม้ร่วงหล่น สะกิดน้ำตาเธอจนท้นหัวใจ
เหงาถึงฉันบ้าง
บนถนนเปล่าว่างขอเดินอยู่ข้าง-ข้างได้ไหม
เหงาบ้างหรือเปล่าเมื่ออยู่คนเดียว ความรักเขาไม่ได้มาเกี่ยวหัวใจ
หากเหลียวหลังแล้วไม่เห็นใคร
เธอจะนึกถึงฉันบ้างไหมในสักครา
ขอให้เป็นฉันนี้
ไม่ได้จะมาแทนที่คนที่เธอฝันหา
เพียงสักนาทีของชีวิต..ได้อยู่ใกล้ชิดคอยเยียวยา
ขอเป็นใครที่อยู่ในสายตา
แม้จะทำได้ไม่มากไปกว่าการอยู่ในหัวใจ








แต่งกลอนนี้ตอนฟังเพลง เมือ่เขามาฉันจะไปของเอ็นโดฟิน แบบว่าอารมณ์มันพาไปนะ อิๆ






เธอจะเข้าใจได้อย่างไร




เหตุผลที่ฉันยังไม่เคยรักใครใหม่จนทุกวันนี้




เมื่อเธอเป็นฝ่ายทิ้งขว้างรักฉันอย่างไม่ไยดี




ในเมื่อฉันเป็นฝ่ายเจ็บ...ขณะที่เธอเป็นฝ่ายไป

เธอไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้กับความรู้สึกไร้ค่า




ต้องผ่านกองไฟมาทั้งน้ำตาและรอยหม่นไหม้




อย่าสงสัยกับความเป็นไปของฉัน..เพราะเธอจะไม่มีวันเข้าใจ




ถ้าเธอเองไม่เคยมายืนอยู่ในจุดเดียวกัน

จะมาห่วงอะไรกับ "ใคร"ที่เธอทิ้งขว้าง




อย่าเหลือเยื่อใยบางอย่างถ้าไม่อาจรับผิดชอบฉัน




ฉันอาจไม่มีใคร...แต่ไม่ได้หมายถึงยังอาลัยคืนวัน




แค่อาจเพราะพอใจกับชีวิตวันต่อวันที่ดำเนินไป

อาจมีชีวิตเรียบง่าย.และมีความรักไว้เพื่อมองดู




ยิ้มให้....รับรู้...แต่ไม่จำเป็นต้องวิ่งเข้าใส่




แค่อยากเก็บรักวันเก่าๆ...ไว้เพื่อเหงา..หรือประดับหัวใจ




...."แม้อาจเป็นรักที่ไม่ได้เพื่อใคร...




"นอกจากการร้องไห้ของตัวเอง..."



++++++++++++++++++
การที่ฉันตอนนี้ยังไม่มีใคร
ใช่ว่าฉันเป็นอะไรที่ไร้ค่า
ใช่ว่าฉันจะสิ้นไร้ใครมองมา
แต่เพราะฉันเบื่อระอาคำลวงๆ

จะไม่ท้วงติงคำสัญญา
ที่เธอเคยสาบานต่างๆนานาเอาไว้
จะถือซะว่าเป็นลมพัดพาเพียงผ่านไป
และจะรู้สึกเหมือนไร้เยื่อใยกับเธอ








ป่านนี้เธอจะเป็นยังงัยบ้าง



จะอ้างว้างเหมือนฉันบ้างไหม



จะรู้สึกเหมือนฉันรู้สึกมั๊ยว่าเหมือนขาดอะไร



จะนึกถึงกันบ้างไหมเมื่อไกลกัน







แต่เธอน่าจะมีความสุขดี



คงลืมฉันคนนี้ไปได้ง่ายง่าย



เพราะคนอย่างฉันมันไม่เคยทำอะไรให้เธอประทับใจ



ก้อคงไม่แปลกอะไรที่ไม่นึกถึงเลย







แค่อยากมาถามว่าสบายดีมั๊ย



แค่อยากมาบอกว่าห่วงใยเสมอ



แค่อยากมาทักทายเพราะเป็นเธอ



แค่อยากมาหาคนที่อยากเจอเสมอเท่านั้นเอง







อย่าเพิ่งรำคาญ ขอเวลาหน่อย



ขอให้คนใจน้อย ได้เพิ่มความเข้มแข็งให้ใจบ้าง



จะพยายามลบภาพของเราที่เหลือเพียงลางลาง



ให้ค่อยค่อยจางหายไป .. พร้อมกับเธอ ..







แต่ไม่สัญญานะว่าจะทำได้



และไม่สัญญาว่าจะตัดใจเลยวันนี้



ขอเวลากอบโกยความรู้สึกดีดี



ก่อนที่จะตัดเธอออกจากใจให้หมดซักที .. เหนื่อยเหลือเกิน ..





หากวันหนึ่งวันใด...หัวใจฉันนั้นเปลี่ยนแปลง ๐
ฉันจะไม่มีวันแสแสร้งให้ความหวัง
หากวันหนึ่งวันใด...ฉันหมดในคำว่า "รักกัน"
ฉันจะเป็นคนพูดคำๆ นั้น "เราเลิกกัน" กับเธอเอง

-'๑'-

๐ แต่ทว่าวันนี้...ฉันก็ยัง...ไม่เปลี่ยนไป ๐
เธอจงอย่าตัดสินอะไร ๆ ไปแบบนั้น
ฉันยังอยู่ที่ตรงนี้ ที่ - ที่ เรา ยังรักกัน
ที่แห่งนี้...ที่มีแค่ฉัน...กับ ..เธอ

-'๑'-

๐ เพราะไม่อยากให้เพ้อ - สับสน - วุ่นวายใจ ๐
อยากให้เธอนึกถึงอนาคตอีกยาวไกลข้างหน้า
และอยากให้เธอทบทวน...ระหว่างเราที่มีมา
พร้อมหรือยังล่ะ..?...ถ้าวันหน้าจะมีกัน

-'๑'-

๐ ในบางครั้งที่ฉันต้องถอยห่างออกมา ๐
เพราะอยากให้เธอรู้สึกถึงในเวลาที่ไม่มีฉัน
เธออยู่ได้ไหม รู้สึกยังไง เมื่อไม่มีกันและกัน
เมื่อวันนั้น เธอรู้ถึงความสำคัญแล้วฉันจะกลับไป



-'๑'-

๐ ตราบใดที่ลมหายใจเข้าออกของฉันยังเป็นเธอ ๐
ฉันจะไม่ปล่อยให้รอเก้อ...จำเอาไว้
และฉันก็ไม่คิดจะหา..ใคร...แทนที่...ใคร
เพราะทั้งหมดของหัวใจ..ฉันมีไว้..ให้แต่เธอ




๐ ความรัก ที่มั่นคง มันต้องการความเข้าใจ และเชื่อใจในกันและกัน
คนบางคนอยู่กันจนแก่เฒ่า จนตายจากกัน เป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก
เค้าใช้หลักการในอยู่ร่วมกันได้ยังไงนะ ความรัก เป็นสิ่งที่สวยงามจริง ๆ ๐



1 2 3 4 5 Next

RssFeed