ชอบบบมากเพราะอ่า ^^

มีเรื่องดีดี มาก!!

เพราะมากกกกกกกกก


ชอบมากๆค่ะ

สิงห์เหนือ เสือใต้ II Feat.Md -=- Bye

เฮ้เธอ ก่อนโบกมือลา ขอร้องเธอทบทวนบางอย่างที่เราสัญญา ว่าจะไม่ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง
แม้วันข้างหน้าจะเปลี่ยนไปสัญญานะจะไม่ลืมเลือนว่าเพื่อนคนนี้คือใคร
และขอให้จำขึ้นใจว่าไม่มีใครใดอื่นจริงใจกับเธออย่างนี้
เท่ากับเพื่อนเก่าเพื่อนซี้ในเมื่อวานซืนและคนที่หยัดยืนเคียงข้างเป็นเพื่อนไม่เป็นอื่น
และจะเป็นอย่างงี้เสมอไม่ว่าในพรุ่งนี้หรือวันมะรืนและฉันไม่คืนคำหรอกเพื่อนรักไม่ต้องเขิน
ไม่เคยจะพูดออกไป ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เขินและฉันก็กลั๊วกลัวเธอจะไปคิดว่าผิวเผิน
เวลาจะไม่มีอยู่แล้ว แต่ความรู้สึกยังมากเกินจะพูดไปเพลิ๊นเพลิน ว่าทางเดินมันจบตรงนี้หละ
ประตูบานเก่าปิดลง ประตูบานใหม่ก็เปิดขึ้นแล้ว

เมื่อเธอต้องไปลำพัง ก็จงดูแลตัวเองดีๆนะและเจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อเป็นผู้ใหญ่ ฉันมั่นใจ..
ว่าเธอจะแข็งแรง กว่าเมื่อก่อนจะมีวันที่ดี อย่างที่เคยฝันไว้เมื่อก่อน
ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉา
ฉันมีเวลาดีๆ กับเพื่อนดีๆตลอดมาแต่ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย บอกไว้ก่อนนะ.
.คือความทรงจำดีๆ ที่ไม่มีเลือนลางและเข็มนาฬิกาที่มันเคลื่อน
ก็พาเรามาจนถึงวันที่ตัวฉันเองก็อยากเลื่อนถึงเวลาที่คำว่าเพื่อน
ต้องตามหาสิ่งที่ตัวเชื่อหยิบปากกามาเซนท์เสื้อว่าในทุกเมื่อที่น้ำตาทำแก้มของเธอเปื้อน
มันจะเป็นเรื่องธรรมดา เศร้าไม่เคยมาแตะ

ทีมีก็แค่พระศาสดาเมื่อเรายังเป็นแค่คนที่ออกเดินค้นในสิ่งที่ตามหา
ขวากหนามและอุปสรรคจึงกลายเป็นสิ่งที่ตามมาการจากลาเป็นตัวแทนของการเริ่มต้น..สิ่งใหม่ๆ
โลกนี้มันกว้างใหญ่
เกินกว่าที่เราจะแขวนเอาไว้บนไหล่ข้างนอกมีความฝันใฝ่
ยืนรอยให้เธอไปขว้าไขว่และฉันพบว่ามันมีเยอะ
กว่าที่เราสองจะนับได้ถ้วนว่ามีเท่าไหร่
เมื่อกบ 2 ตัว แยกกันออกจากกะลาฉันเลยเก็บมิตรภาพเจือจางกับหมึกปากกา
เขียนข้อความถึงตรงนี้ ว่าไกลห่างนับหมื่นลี้แต่ ซอโซ่ กอดคอไม้โท และสระอี ยังเหมือนเดิมเธอจงจำไว้เพื่อนซี้
แม้จะยังมีผลสมการที่เราโบยมือบ๊ายบายให้ความเป็นเพื่อนเป็นสัมปทานกับสิ่งดีๆ และร้ายๆ
เขียนคำลาตั้งยืดตั้งยาว แค่อยากบอกเธอตอนท้ายๆ

* ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉาฉันมีเวลาดีๆ กับเพื่อนดีๆตลอดมา
แต่ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย บอกไว้ก่อนนะ..
คือความทรงจำดีๆ ที่ไม่มีเลือนลางฟ้าที่ถูกเมฆดำมากั้นบัง
ไม่ได้แปลว่าข้าวหลังเมฆจะปราศจากซึ่งแสงจันทร์มันก็คงจะเหมือนดังที่ใครซักคนเค้ากล่าว
ว่าเพื่อนแท้มันหายาก เพราะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าเราล่องเรือลงลำเดียวกัน มาทั่วทั่งอ่าว
แต่แล้วจะมีใครรู้ว่าอ่าวที่ว่ามันอาจจะกว้างแค่กาละมังพรุ่งนี้ยังมีอาทิตย์อันร้อนผ่าว

และมันคงจะถึงคราวที่ฉันและเธอต้องหันหางเสือเรือกลับเข้าฝั่ง
เพราะฝนทั่งให้เป็นเข็มง่ายกว่า หางมในทะเลเก็บภาพของข้าวมื้อนั้นที่เราแบ่งกันในจานแปล
เก็บเนื้อร้องเดิมๆท่อนนั้นที่เรากอดคอกันร้องเพลง
เหลือเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายที่ฉันจะปล่อยให้บรรเลง
แทนน้ำตาล่วงผลอย จากดวงตาจ๋อยๆ เก็บสีหน้าหงอยๆ ก่อนโบยมือลาหยอยๆ
ในวันพรุ่งนี้ ที่นี่ก็คงจะเปลี่ยนไปผู้คนมากมายเข้ามาแทนเธอกับฉัน
บนกระดาษ ข้อความเดิมๆที่ฝากเตือนทิ้งไว้มันคงสลายกลายเป็นเพียงแค่ฝุ่นผงบนความว่างเปล่า
บนทางเดินเก่าๆบนโต๊ะเก้าอี้เก่าๆไม่ว่าจะมีใครมาตรงนี้มันก็ยังเป็นอย่างเก่า
ก็เรื่องราวที่เราได้ทิ้งไว้ ไม่ลบเลือนไปง่ายดายและเพียงเธอยังมีข้อความให้รับรู้
และเมื่อคิดถึงยังมองดูรูปถ่ายภาพที่ยังจำกัน ในเมื่อเจอกันอีกครั้ง จำไว้ว่าฉันยังมีเธอเสมอไป

* ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉาฉันมีเวลาดีๆ
กับเพื่อนดีๆตลอดมาแต่ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย
บอกไว้ก่อนนะ..คือความทรงจำดีๆ ที่ไม่เคยเลือนลาง