ลาแดนลำดวล........
ลำดวลดอกบาน...ร่วงล่นลงบนพื้นดิน...หอมนวลอวนไปทั่วถิ่น...ถิ่นแดนดินแม่ฟ้าหลวงเรา...เจ้าผลิดอกบานครั้งใดเหมือนคอยเตือนใจทุกคราว...พื้นดินที่เคยแนบเนา...เราต้องจำลา T^T...คืนวันผ่านไปรวดเร็วเกินใจไหวทัน...เพื่อนเอยเคยเรียนร่วมกัน...ร่วมผูกพันแบ่งปันน้ำใจ...ได้มาเรียนรู้วิชา...พบชีวิตคนมากมาย...ไว้เป็นกำลังหัวใจ...ก้าวไปข้างหน้า...
หากเรากลับมา...ที่เดิม..ลำดวลก็คงกลิ่นเดิม...เหลืองนวลเมื่อจวนปิดเทอมอยู่ทุกปี...แต่ใครหลายคน...คงแตกต่างจากวันนี้...เก็บความทรงจำที่ดี...เอาไว้..ให้อยู่ในใจของเราตลอดไป