ยามที่ลมพัดมามีแดดส่องฟ้าคราใด
ใครจะมีวิธีดิ้นรนหลีกพ้น
ไร้หนทางจะหลบ รักเหมือนแสงจากเบื้องบน
ยุติธรรมส่องทุกๆคนเท่ากัน

ยามที่ใจของเราสัมผัสความรักคราใด
จะมีใครรู้ตัวและตื่นจากฝัน
หนีให้ไกลเท่าไหร่ รักยิ่งเหมือนจะไล่ทัน
เพราะมันเป็นสิ่งที่หัวใจต้องการ

* จะทรมานเพียงใดให้ช้ำให้เจ็บเจียนตาย
หัวใจก็ยอมเพราะคำว่ารักเท่านั้น
นี่คือพลังที่ทำให้โลกหมุนไปได้ทุกทุกวัน
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป

ยามที่มีฝนพรำละอองหยดน้ำโปรยปราย
อะไรก็งอกงามเมื่อยามมีฝน
ไม่ว่าร้ายหรือดี มีเงินทองหรือยากจน
ถ้าเป็นคนต้องขอรักหล่อเลี้ยงใจ

ซ้ำ *,*
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป…