*ღ*ღ บ้านหลังน้อย ღ*ღ

บ้านหลังน้อย ปลูกไว้คอยอยู่ปลายสวน
หมู่ลำดวนอุตส่าห์พรวน..ถนอมไว้
กิ่งใบอุตส่าห์ประคองไม่ให้หมองช้ำ
อยู่คนเดียวเปลี่ยวใจในยามค่ำ
สุดระกำยิ่งโศกซ้ำ เราอยู่เดียว
พฤกษาอื่นดื่นไปไม่แลเหลียว
เพียงต้นเดียวเจ้าลำดวนชวนให้ชื่น
ดอกลำดวนนั้นน่าสงวนกว่าดอกอื่น
กลิ่นระรื่นเมื่อลมโชย โบกโบยมา
เร้าอุราให้เราคนึงถึงความหลัง
ดูซิ..มีแต่บ้านตระกานเดี่ยว
แสนเปล่าเปลี่ยวดวงวิญญาเมื่อผ่านพบ
ปลูกบ้านน้อย หวังคอยคู่ดูไม่สบ
เคยปรารภกับเธอไว้ว่าจะร่วมเคียง
เสียงสัญญาที่ว่าไว้ ยังจำไม่เลือน
ยังติดเตือน เฝ้าคนึง..ถึงเสมอ
แต่ว่าคำที่เคยพร่ำจากปากเธอ
ฉันต้องเพ้อเพราะคำเธอมากลับกลาย
หมดที่หมายบ้านหลังน้อย..ปล่อยร้างลา