โลกนี้มันกว้างใหญ่นะ
ตอนนี้
ฉันกับคุณน่ะ
ไม่ได้เจอกันง่าย ๆ อยู่แล้ว
ยิ่งตอนนี้ เราอยู่คนละประเทศ
เวลาที่จะเจอกันน่ะ ก็น้อยลง
ใช่มั้ยล่ะคะ
ใช่จะเหมือนเวลาที่อยู่ มัธยม
อะไรแบบนี้
ฉันไม่ได้ไม่ชอบ
ที่เราไม่ได้เจอกันบ่อย ๆ นะคะ
ฉันว่าฉันกับคุณยิ่งไม่ได้เจอ กันนาน ๆ
เรื่องของเราที่จะเล่าให้กันฟังน่ะ
มันคงเยอะมากมาย
ใช่ ๆ ๆ ทุก ๆ เรื่องที่เราคุยกันได้น่ะค่ะ
จริงๆ ฉันชอบฟังคุณ เล่าเรื่องของคุณมากนะคะ
ไม่ว่าจะสุขจะทุกข์ ก็อยากที่จะฟัง
มันเหมือนได้ร่วมแชร์ความรู้สึกด้วยน่ะค่ะ
คุณจะชอบฟังเวลาฉันเล่ารึเปล่าคะ
ต่างใจ
ใช่ ๆ ตอนนี้พูดถึงการได้ไปอยู่ในที่ใหม่ ๆ
ได้พบเจอเพื่อนใหม่ๆ
จะเป็นยังไงบ้างนะ
ที่บางที เวลาที่จะให้เพื่อนเก่า
น่ะมันต่างกัน
บางทีเรื่องพวกนี้
มันก็ไม่ต้องคิดมากก็ได้ใช่มั้ยล่ะคะ
เพื่อนน่ะจะดีหรือร้ายยังไง
เพื่อนก็คือเพื่อน
แบบนี้ มันก็เหมือนที่ ฉันกับคุณ ต่างที่อยู่
รึเปล่าล่ะคะ
ฉันว่า
การที่ฉันกับคุณไม่ได้เจอกันนานๆ
มันก็มีเวลาอยู่กับตัวเอง
มีเวลาคิดถึงกันบ้าง
บางทีการไม่ได้เจอกันนาน ๆ
ฉันก็มานั่งคิดนะคะ
ฉันว่า
บางที
ฉันกับคุณอาจจะอยู่โดยไม่มีกันและกันได้ล่ะมั้ง
คุณก็มีเพื่อนคุณมากมาย
มีเรื่องให้สนุกเยอะแยะไป
มีคนที่ให้คิดถึง แน่ ๆ ล่ะมั้งคะ
ใช่ ค่ะ บางทีฉันน่ะก็อยู่โดยไม่มีคุณได้
แต่คงไม่ต้องแปลกใจหรอกมั้งคะ
เพราะ
ฉันน่ะเลือกที่จะอยู่โดยมีคุณอยู่แล้ว
ถึงแม้บางที ฉันกับคุณจะเปลี่ยนไปบ้าง
แต่ทุกเรื่องราวของคุณ ฉันไม่เคยลืมเลยนะคะ
ของที่คุณให้ ยังวางกระจายรอบห้องไว้ ให้คิดถึงเสมอ
ของที่ฉันให้คุณไปก็เหมือนกัน
ทุกอย่างที่ทำให้ ฉันจริงใจมากนะคะ
รวมทั้ง ทุกคำพูดในตอนนี้ด้วย
แล้วคุณล่ะคะ
อยากอยู่โดยมีฉัน ในโลกของคุณ
แล้วเดินเคียงข้างไปด้วยกัน
แบบนั้นรึเปล่าล่ะคะ ..
