เทอก้อหายไป

แวะมาลงนาม

ผู้บาดเจ็บด้วยคนคร๊า

May~

ร่วมทนพิษบาดแผลตอนแกร่ด้วยคนนะคะ เพราะมากค่ะ ^____^

" ขอลงนานในจำนวนรายชื่อ ผู้บาดเจ็บด้วยคนนึงเน้อออ! ได้ใจจริงๆ "

" ความเจ็บปวดนั้นเป็นของสากล หากทุกคนนั้นยังต้องเกิด ล้วนพบเจอ...ตลอดไปตราบจะนิพพาน ฯ "

๐ ข้าพเจ้า เดโมนิคัส -กับโศลกธรรมประจำวัน- (1251น.22 เมย.2552)

ความรักยังเต็มในใจ !

เป็นโดน เหอ !!

จับใจ

กลับมาที่ห้องเดิม เปิดเพลงซ้ำๆ เดิมๆ อยู่อย่างนั้น
ภาพเราที่มีกัน ยังคงชัดเจน
นั่งมองที่เตียงเก่า ยิ่งมองยิ่งเหงาจนใจเริ่มหวั่นไหว
ภาพเธอข้างๆ กาย ไม่มีแล้วใจ

*หาย…
มันเหงาจนแทบจะทนไม่ไหว เมื่อฉันและเธอต้องไกล..
ความรักยังเต็มในใจ และแม้จะนานเพียงใด
แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ (แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงใจ…)

เมื่อฉันและเธอต้องไกล. ความเหงามันเต็มในใจ
และแม้จะนานเพียงใด แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ

ซ้ำ *,*

ฟังกี่ที ก้อเพราะ ^^

May~

สุดยอด

ขนลุกเลย

เสียงดีจัง