เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ...ก็เลยหมด
หมดกำลังจะเสียใจ...ไปกว่านี้
อยากจะมีใครก็เชิญ...ได้เลยเต็มที
จะให้ช้ำ...ช้ำไปกว่านี้...ไม่มีทาง

เจ็บจนชิน..มันกินในหัวใจ....

เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน..ก้อเลยหมด.....

อยู่กับเธอแล้วเหนื่อย
กับความรักเรื่อยเปื่อย...กับรักที่ลังเล
หนึ่งจะเอาสองแตกออกเป็นสาม
ใจมันช้ำจนจำเจ....

เจ็บจนชิน..มันกินในหัวใจ
ลึกเข้าไป...กร่อนใจลงทุกที
เจ็บจนใจล้ามาเป็นปี.....ก็ทน

เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ...ก็เลยหมด
หมดกำลังจะเสียใจ...ไปกว่านี้
อยากจะมีใครก็เชิญ...ได้เลยเต็มที
จะให้ช้ำ...ช้ำไปกว่านี้...ไม่มีทาง

ใจไม่มีให้เจ็บ....
ไม่มีเหลือเก็บเอาไว้ให้รังแก
เหยียบก็ไม่ช้ำ ย่ำก็ยังไหว
หนักอย่างไร....ก็ไม่แคร์
..................................................................นิด ลี ( ดนตรี กวี ใบชา )

This song reminds me of the time studying in primary sch. Good song!

เพลงโดนใจ

อูว์วว เจ็บจนชินน~~~

เพราะมากมายอ่า
ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อเลย

hmmm

โดนเลยครับพี่น้องครับ