ดีจัง ซึ้งจัง
คงเป็นเพราะ..เค้าต่างก้อ รอซึ่งกันและกันเค้าถึงรอได้นานขนาดนั้น..
ไม่ใช่อีกฝ่ายทนรออยู่เพียงข้างเด๋ว(จนรุ้สึกว่าตัวเอง โง่ โง่)....แต่อีกฝ่ายกลับ......
ความเป็นจริงคง ม่ะมีใครรอได้นาน ขนาดนั้น......

คำแปล

ปลดปล่อยฉันจากการรอคอยอันลึกลับ
ดวงดาวร่วงลงจากฟากฟ้า สายลมพัดโชย
ในที่สุด ฉันก็ได้โอบเธอไว้ในอ้อมกอด
ใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน
ได้โปรดเชื่อว่าหัวใจฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลง
รอคอยมากว่าพันปี
ฉันให้คำสัญญากับเธอ
ไม่ว่าต้องผ่านความขมขื่นกี่ครั้ง ฉันไม่เคยลืมเธอ
โปรดจงหลับตาและกุมมือฉันไว้
หวนคำนึงถึงความหลัง เมื่อครั้งเรามีกัน
เรารักกันมากเกินไป
น่าเศร้าเหลือเกินที่เราไม่อาจแม้แต่เอ่ยคำว่า "รัก"
ทุกค่ำคืน ฉันปวดที่หัวใจ
ฉันไม่เคยหยุดคิดถึงเธอเลย
ฉันคุ้นชินกับการอยู่เดียวดายตลอดเวลาอันยาวนาน
และฉันก็เผชิญกับมันด้วยรอยยิ้ม
เชื่อสิว่า ฉันเลือกที่จะรอ
แม้ว่ามันจะเจ็บปวด ฉันก็ไม่หวั่น
ความอ่อนโยนของเธอเท่านั้นที่จะรั้งชีวิตฉันไว้
จากความเหน็บหนาวที่ไม่มีวันสิ้นสุดนี้
เรารักกันมากเกินไป
นั่นแหละคือที่มาของความเจ็บปวด
น่าเศร้าเหลือเกินที่เราไม่อาจแม้แต่เอ่ยคำว่า "รัก"
ให้ความรักเป็นเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบานในใจเรา
เราจะข้ามช่วงเวลาอันยาวนานนี้ได้
จงอย่ายอมแพ้ จงอย่าหยุดฝัน
เราไม่เคยลืมสัญญาที่ให้กัน
มีเพียงรักแท้เท่านั้นที่ก้าวผ่านวันเวลามากับเรา
เราไม่อาจแม้แต่เอ่ยคำว่า "ฉันรักเธอ"