นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ เรื่องแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

ยังถามตัวเองมันคิดอย่างไง ก็รู้ทั้งรู้ไฟจะเผา



แต่วันนี้ได้รู้ซึ้งแท้ในใจ ว่าที่แท้ความจริงมันคงเหงา

แค่ลมพัดเบาเบา เหน็บหนาวใจมันสลาย

ครั้งเห็นแสงไฟสว่าง ก็แค่หวังเพียงช่วยบรรเทา

กี่ร้าวระบบใจก็ซึ้มเซา อุ่นไอคงทำให้มันหาย

แต่พอเห็นแสงวาววับพันสว่าง ความเหงาก็หายไปกับไฟ

แผดเผาจนตาย ไม่เคยเสียดายวิญญาน

*เธอเอ๋ยเธอก็เหมือนไฟ พี่เป็นเพียงแมลเม่าเหงาใจ

จะตายก็ได้รักเธอแค่เท่านั้น

**ก็รู้ทั้งรู้ว่าไฟมันร้อน แต่ยังจะยอมลองเล่นกับไฟ



บินเข้าไปคิดเพียงปีกที่ติดไฟ นั้นมันสวยงาม

ไม่เคยเกรงกลัวความร้อนของไฟ

แค่เพียงอยากทำอย่างใจต้องการ

ความหวังที่รอมานาน คือการบินเข้ากองไฟ

นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ เรื่องแมลงเมาบินเข้าใจเธอ

เพียวเสี้ยวนาทีที่หลงละเมอ ถูกเธอเผาผานไปกับตา

แต่ยังน้อยก็รู้ถึงความอบอุ่น ก่อนใจของพี่จะสลาย

แมลงเม่าเดียวดาย ก่อนตายก็ยังได้ลอง

(*,**,**)