Thank you for the soundtrack album upload!

พาย อยากฟัง เปิงมาง จังอ่ะ หามา เร้วววววววววววววววววววว นะนะ เปิงมาง ถ้าลงแล้ว เม้นมาบอกด้วย ชุบๆ

ชอบ กระต่ายเต้น 555 เตงเนง เน่งเนง เน้ง เนง เหน่ง จุกกรู้

ชอบมากครับ ฟังแล้วรุสึกยังกะอยุ๋ในสมัยนั้นน่ะ

ชอบ มากๆ คับเพลง ของหนังเรื่อง โหมโรง ฟังแล้วรู้สึกสบาย ใจ ดีครับ

เพิ่งจะมาได้ฟัง palylist จนจบก็วันนี้เองจ้า ช่วงนี้หายหน้าไปหน่อยนะคะ พรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายแล้วคงมีเวลามากขึ้น หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะคะ ToT

เพลงเพราะๆทั้งนั้นเลยจ้า

พี่พายสบายดีไหมคะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

พายเพิ่งเอาแผ่นมาดูอีกรอบ ยังรู้สึกดีได้อยู่มากๆ ชอบมากๆ เลยค่ะ ^^

เรื่องนี้ผมดูในโรงตั้งสองรอบแหนะ ตอนดูครั้งแรกมีคนดูในโรงไม่ถึงสิบคน !!!
เป็นหนังในดวงใจเรื่องหนึ่งในปีน้ันเลยครับ

Based on the life of Luang Pradit Pairoh (Sorn Silapabanleng) the most revered traditional Thai music master who lived during the reigns of Kings Rama V to VIII, the movie traces the life of Sorn, who picked up the ra-nad ek (Thai xylophone) mallets as a small child and played all his life. The backdrop to Sorn's life tale is the story of Thailand's classical music from its golden age during the reign of King Rama V to near extinction after the end of the absolute monarchy when the government banned it as uncivilised in the 1930s -- a time when Field Marshall Plaek Pibulsongkram tried to push the Kingdom into the modern era. The film shifts back and forth from the time when Sorn was a young man, playing in a xylophone duel with the intense Kun In, to the 1940s, when Thailand was under Japanese occupation and Sorn's playing would provide some inspiration to the oppressed citizenry of the time. Written by Wise Kwai