มีชีวิตเพื่ออะไร มันหมดความหมายเมื่อไร้เธอ
ต่อไปคงได้แค่เพ้อ ถึงวันเวลาที่เลยผ่าน
รู้ดีว่ามันจะเกิด แต่ก็เตรียมใจไม่ทัน
ที่สุดความรักในความต่างกันก็เลิกลา
เมื่อชีวิตไม่ใช่ฝัน เธอเหนื่อยกับฉันมามากพอ
ไม่ผิดที่เธอจะท้อ ขอไปเจอคนที่ดีกว่า
แค่มีบางคนที่เจ็บ จนไม่อาจหยุดน้ำตา
ไม่อาจทำใจกับการจากลา ในวันนี้

* ต่อให้มันรู้ คนอย่างฉันไม่ควรคู่เธอ
ต่อให้รู้สักวันต้องเจอ ก็ยังปวดร้าว
เมื่อคำว่าเรากลายเป็นความหลัง
มันไม่เหลือเรี่ยวแรงก้าวเดิน
เมื่อมันไม่มีเธอร่วมทาง
ที่ได้พบใคร เจอวันนี้ มันเกินกว่าสิ่งที่ฉันกลัว (มันเกินกว่าฉันจะทนได้ไหว)

เธออยู่สูงขนาดไหน แต่ยอมปล่อยใจมารักกัน
คนผิดก็คงเป็นฉัน เผลอทำอะไรที่เกินตัว
สักวันที่เธอนั้นตื่น ก็คือวันที่ฉันกลัว
และมันมาถึงรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ไหว

ซ้ำ *

ความรักหมดไป และฉากสุดท้ายคือการเลิกลา
สำหรับเธอมันดีกว่า แต่สำหรับฉันมันปางตาย

ซ้ำ *

มีชีวิตเพื่ออะไร มันหมดความหมายเมื่อไร้เธอ
ก็ยังทำได้แค่เพ้อเมื่อต้องขาดเธอ
มันก็เหมือนฉันขาดใจ