มีหลายคนเคยบอกว่า ความรักนั้นเสมือนทำให้คนตาบอด เมื่อความรักเกิดขึ้นคราใดกับใครคนใดคนนึงแล้ว น้ำต้มผักที่ว่าขมยังบอกว่าหวาน หัวใจสูบฉีดเต้นแรง มีพลัง มีกำลังใจที่จะทำอะไรหลายๆอย่างในชีวิต บางคนแม้กระทั่งยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคนที่คุณรัก แต่หากวันใดวันนึงความรักของคุณจืดชืด แตกหัก เลิกรา ความรักที่คุณให้เค้านั้นก็จะกลายเป็นความเศร้า น้ำตา โกรธ เกลียด เคียดแค้น และไม่สามารถมองหน้าได้อีก แล้วที่ผ่านมาคืออะไร ? คงจะเกิดคำถามนี้ในใจของใครหลายๆคน ในโลกนี้คงไม่มีใครมีชีวิตสมบูรณ์แบบหรอก คงไม่มีใครที่เดินบนเส้นทางเสมือนโรยด้วยกลีบกุหลาบตลอดเวลา ทุกคนมีส่วนที่เกินและขาดด้วยกันทั้งนั้น ถ้าคุณลองเอาสิ่งที่เกินมาเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป หรือปรับตัวเข้าหากันคนละครึ่งทาง พยายามเรียนรู้สิ่งต่าง ๆของกันและกัน มีเหตุผล อดทน เสียสละ ให้อภัยซึ่งกันและกัน แล้ว คุณจะมีความสุขมากกับการที่ได้รัก...........( แม้จะไม่เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม ) ......
แต่งโดย Ida ( อี่ ) ^_^

เพราะอะไร.........

เพราะ.........คนที่เรารักมากที่สุด เค้าจากไปโดยไม่มีวันกลับมา
เพราะ.........คนที่เราแคร์มากที่สุด แต่เค้ากลับไม่สนใจใยดี
เพราะ.........คนที่เราห่วงใย ใส่ใจ อยากดูแล แต่เค้ากลับมองข้าม
เพราะ.........สิ่งที่เราให้เค้าโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่มันกลับไร้ค่า
เพราะ.........ความเคยชินใช่ไหม ทำให้เราห่างเหินกันออกไป
เพราะ.........สิ่งดีๆ ที่เคยทำให้มา มันไม่มีค่าเลยใช่ไหม
เพราะ.........ความอ่อนแอของหัวใจ ที่มีมากจนเกินไป
หรืออาจเพราะ.......ความเหงาเป็นเหตุใช่ไหม
และสิ่งสุดท้าย...... เพราะคำว่า รัก คำคำเดียว

**** ถ้ารักเป็นต้นเหตุของความเศร้า... แล้ว...
รักแล้วช้ำ จำทำไม *****

บ่อยครั้งเคยสงสัยว่า
ทำไมเราถึงเลือกที่จะบอก...รัก...คนหนึ่ง
ในขณะที่อีกคนกับบอกแค่ว่า...รู้สึกดีๆ...


ใครคนหนึ่ง...เคยบอกไว้ว่า
ความรู้สึกดีๆ มันมีอณูที่เล็กกว่า ความรัก
มันสามารถแทรกซึมผ่านช่องว่างของหัวใจ
.....เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายได้.....

มันคล้ายกับเมล็ดพันธุ์เล็กๆ ของความรัก
รดน้ำพรวนดิน ใส่ปุ๋ย ให้แสงแดดที่พอเหมาะ
เอาใจใส่ ดูแล ทะนุถนอม สักวันเมล็ดพันธุ์นั้น
...จะเติบใหญ่กลายเป็น “ต้นไม้แห่งความรัก”

มันเป็นความรู้สึกที่มากกว่าชอบแต่ไม่ใช่รัก
และมีแนวโน้มว่าจะพัฒนาต่อไป.....



ในขณะเดียวกัน...
เรารักใครหนึ่งคนอยู่แล้ว แต่กับรู้สึกดีๆ กับใครอีกหลายคน
นั่นคืออะไร?

เพราะ...โลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ...
คนหนึ่งคนไม่สามารถเป็นและให้ทุกอย่างที่เราต้องการได้
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่เข้าใจเรา
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่ใส่ใจเรา
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่เชื่อใจเรา

เมื่อมีใครมาเข้าใจ ใส่ใจ มีหรือจะไม่รู้สึกดี
หัวใจก็ย่อมไหวเอน...เชื่อเถอะว่าเป็นทุกคน...
....ถ้าไม่โกหกตัวเอง.....

ความรู้สึกดีๆ...เกิดจากความผูกพันทางใจ สุข ทุกข์
เราร่วมรับรู้ ไม่ใช่แค่ระยะเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งเท่านั้น



ในเมื่อโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ...เราเองก็ไม่สมบูรณ์แบบ
จงยอมรับในความไม่สมบูรณ์แบบของกันและกัน..
ความรู้สึกดีๆ อาจเกิดขึ้นกับใคร ตอนไหน เมื่อไหร่ก็ได้
แต่ความรัก...มันเกิดจากกระบวนการซับซ้อนของหัวใจ
ต้องใช้เวลาในการถักทอ สายใยเบาบางนั้นขึ้นมา...

You're not wrong to love him.
And, it’s not also his wrong, if he doesn't love you back.
By the way, you're not wrong if you don't love him.
And not his wrong if he loves you.
Forbid heart from falling in love is hard to do.
But... It's not comparable with Forbid heart to forget love, because it's so hard to do.

คุณไม่ผิดที่ไปรักเขาคนนั้น
และเขาเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักคุณ
ในทางตรงข้าม คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักเขาคนนั้น
และเขาก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน
การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนัก
แต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า

........รัก..คือ..มิตร.....
........รัก..คือ..เพื่อนคู่คิดชิดใกล้
........รัก..คือ..ความเข้าใจ
........รัก..คือ..ความห่วงใย..เสมอมา
........รัก..คือ..ความผูกพัน
........รัก..คือ..ความทรงจำ..อันล้ำค่า
........รัก..คือ..ทุกหยาดหยดน้ำตา
........รัก..คือ..ความห่วงหามากกว่าใคร...
........รัก..คือ..ความหวังดี
........รัก..คือ..ไมตรี..ที่ไม่สูญสลาย
........รัก..คือ..เสียสละ..ให้อภัย
........รัก..คือ..ความใส่ใจ..ระหว่างกัน
........รัก..คือ..พลัง
........รัก..คือ..กำลังใจ
........รัก..คือ..ความหวั่นไหว
........รัก..คือ..ความรู้สึกยิ่งใหญ่ที่มอบให้เธอ.