ฉันเองก็ไม่รู้ ว่าที่เป็นอยู่
ที่เรานั้นได้หัวใจเพียงครึ่งดวง
แล้วก็ต้องเสาะหา ครึ่งที่หายไป
โดยไม่รู้เมื่อรไหร่จะเจอจะพบกัน
ที่เป็นเช่นนี้ใครกำหนดไว้..

ฉันเองก็ไม่รู้ ว่าเป็นคำสาป
ให้เรานั้นต้องค้นหากันจนเหนื่อย
หรือเป็นพรจากฟ้า เพื่อให้รู้สึก
สิ่งที่แสนพิเศษตอนที่ได้เจอ

เดินทางค้นหาตัวตน
ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่
จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน
บนทางที่แสนยาวไกล ค้นให้เจออีกครึ่งในใจ
ฉันไม่รู้ มันอยู่อีกไกลเท่าไร

เห็นบางคนเสาะหา แล้วก็ได้เจอ
เหนื่อยแค่ไหนก็คุ้มค่าวามรู้สึก
แม้เป็นพรจากฟ้าหรือเป็นคำสาป
ก็เป็นเรื่องพิเศษที่เกิดขึ้นมา