ในภวังค์แห่งความเศร้า สิมีไผคอยห่วงหาถามไถ่
ว่าเป็นจั๋งใด๋ จั่งเสียใจหล่าคำนาง คนอยู่ข้างไปไส คือบ่เห็นหน้าผู้ใด๋
ข้าวน้ำซ้ามปลาบ่ยอมกิน จนนางหล่าจ่อยโซ

อักอยู่เทิงบ้านเบิดมื้อ เศร้ามิดมี อ้ายย่านคึดสั้น

ให้ไทบ้านเพิ่นส่าลือ หน้าต่างซูแจปิดแน่น
บ่อกล้าเปิดกลอนซ่อนหน้า ย่านคึดเป็นบ้า เป็นหลัง

นางเป็นสาวท่งนา น้าตางามผ่องดังอีเกิ้ง
ผู้บ่าวหลายคุ้มหมายปอง ต้องหลีกยอมแพ้ผู้บ่าวครู

กะเป็นย่อนผู้บ่าวครู มาเทียวหยอก ให้นางฝันไกล
บอกหัวใจคึดไป ฝันฮอดมื้อวิวาห์

ณ มื้อนี้สาวส่า สินอนกอดตั้งแต่หมอน นอนเศร้าอยู่ผู้เดียว
ยามหัวลมมาพัดต้อง เสียงสนูว่าวดื้อดื้น
นางเห็นสะอื้นขื่นขม

บ้านเหนือใต้เขากะว่า ว่าสาวส่า ถืกบ่าวครูถิ่ม
เปิดหนีไป บ่ต่าวคืน

จั๊กมื้ออื่นมื้อใด๋ กะยังสิไห้ จั๊กมื้อใด๋ จั่งสิลืมเพิ่น

ในภวังค์แห่งความเศร้า สิมีไผคอยห่วงหาถามไถ่
ว่าเป็นจั๋งใด๋ จั่งเสียใจหล่าคำนาง คนอยู่ข้างไปไส คือบ่เห็นหน้าผู้ใด๋
ข้าวน้ำซ้ามปลาบ่ยอมกิน จนนางหล่าจ่อยโซ

ตัดอกตัดใจสานาง บ่าวบ้านเฮา ยังคอยถ่า
เช็ดน้ำตาให้นางอยู่

บ่าวบ่านเฮานำกัน เสมอมั่นเว้าง่าย เข้าใจมักอีหลี
สาวเทพี สาวส่า ลืมสาบ่าวครูเพิ่นถิ่ม เปิดหนีไป แต่งสาวครู
จั๊กมื้ออื่นมื้อใด๋ ให้เจ้าเซาไห้ ยังมีอ้ายอยู่...

จั๊กมื้อได๋สิได้พ่อหน่าสาว...


แหล่มเลย^^

ป้าดๆๆๆๆๆๆๆ คักแน่...ถืกคิง

มักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหลาย

ชอบๆ

มันๆ

โดนจิงๆ สาวส่า