GUNAYDINNNNN

GULUCEKLERLE,SEVGİ DOLU,

BİR PAZAR DİLEKLERİMLE...

Mutlu yıllar Erhan..

OLDURMEYEN YARALAR ACITIRKEN YUREĞİMİ,HAYATA KARŞI BENİ GUCLENDİRİR..!



YAGMUR,KAR YAĞMIŞ BUZ OLMUŞ NE FARKEDER YARIN GUNEŞ YİNE DOGACAK..!




İYİ GECELER,İYİ PAZARLAR,GONLUNUZCE KALIN...

YAĞMUR KACAGI

Elimden tut yoksa duşeceğim
yoksa bir bir yıldızlar duşecek
eğer şairsem beni tanırsan
yağmurdan korktuğumu bilirsen
gozlerim aklına gelirse
elimden tut yoksa duşeceğim
yağmur beni goturecek yoksa beni
geceleri bir carpıntı duyarsan
telaş telaş yağmurdan kacıyorum
sarayburnu'ndan geciyorum
akşamsa eylulse ıslanmışsam
beni gorsen belki anlayamazsın
iclenir gizli gizli aglarsın
eğer ben yalnızsam yanılmışsam
elimden tut yoksa duşeceğim
yağmur beni goturecek yoksa beni.

ATTİLA İLHAN

Guzel bir haftasonu dilerim arkadasım...

YALANCI BAHAR

Yalancı bahar kac baharı gercek sanıp kandık soylesenize… Kacına ’Nihayet’
hasretle kucak actık ve kacında yanıldık…
Kac kez ayaz vurmuş dallarımızda filizlerimiz sondu. Yine de uslanmadık.
Yine geveze bir dosta sırlarımızı acar gibi acıldık yalancı bahara…
Yine yanıldık.
Peşinden bastıran tipiyle ayıldık.
Ne yapalım ki, dalında patlamayı bekleyen bir tomurcuk gibi susamıştık ilkyaza…
Kac zaman olmuştu kendimizi guneşin kollarına bırakıp,
ormanda yayılan kekik kokularıyla sarhoş olmayalı…
Tahmin ediyorduk, uzerimize katran rengi bir
kafes gibi coken bulutların ardında guneşin gulumsediğini…
Daha ilk ışınları deler delmez kafesi, actık iştahla ruhumuzun
pencerelerini…


Bahar oyle kolay gelmezdi aslında; biliyorduk; yanlış
baharlarda az mı ayaz yemiştik.
Kacımız mart guneşine aldanıp acılmış ve kara kafesin ağına duşmuştu yeniden…
Bahar, ilan ı aşk mevsimiydi, astık aşklarımızı ilan
panolarına, sevdalar yasakken daha…
Bahar, barışın mevsimiydi; mujdeledik barışı, silahlar konuşurken hala…
Soyledik, ancak yazın soylenecekleri, guneş henuz toprağı ısıtmamışken…
cemreler duşmemişken ilkyazın koynuna…
Yalanmış meğer bahar; daha vakti değilmiş, aşkın da barışın da…
Guneşe kananlar, yazı beklerken bahardan oldular; kesildi sesi soluğu, erken oten horozların…İyisi mi itirafcı olalım; biliyorduk ‘İşte bahar’ derken, ardından gelecek ayazı…
Yalan bu cıkma demişti temkinliler, tedbirliler, ‘cıkarken ustune kalın bir şey al’anlar,
‘başına bir iş gelmesin’den urkenler…
Ama bahar, olanca işvesiyle sokağa cağırıyordu.
Aşk, ilan panosuna asılmayı bekliyordu, barış bir kuş gagasında mujdelenmeyi…
‘Erken mi gec mi’ hesabına gelmezdi ikisi de… Peşlerine duşulmeli, ilan edilmeli,
mujdelenmeliydiler.
Guneşi gorur gormez seranada ve barış turkulerine başladık. Vakti gelmeden acıldık,
gec kalmadan davranma telaşında…
Erkenmiş.
Kursağımızda kaldı bahar sevincleri…
Erken oten horozlar, erken acmış cicekler, erken doğmuş bebekler gibi kesildik, solduk, olduk.
Yine tedbirliler ulaşacak salimen yaza; biz yakalandık, zalim ayaza…Ama itirafcı olsak da pişman olmadık.
Az da olsa ısındık hic olmazsa… Vakitsiz de olsa soyledik, soylenmesi gerekeni…
Bahar yalan mıymış gercek mi dinlemedik. Guneşin ilk dokunuşuyla haber verelim dedik,
ardından gelecek mujdeyi…
Aşk icin erkendi belki, barış henuz uzak…
ama ikisi de gelecekti nasılsa sonunda…
Hep bildik ki, habercisidir yalancı bahar, sahicisinin…
Bazen vaat, hediyeden de kıymetlidir.
Kesilmeyi goze alıp erken otmek yeğdir �oğu zaman, susup doğru zamanı kollamaktan…
Sonunda olan yalana kananlara olur, onlar mujdeledikleri şeyi goremeden giderler.
Lakin coğu buna gonulludur.
Guneşe en erken onlar dokunmuşlardır, elbet en erken yanan onlar olacaktır.
Belki ‘İkinci Bahar’ı yaşayanlar bilir kıymetlerini…

CAN DUNDAR