म धेरै सानो हुँदा हेरेको यस चलचित्रले अझैपनि मिच्छ्याउदैन । मेरो बिचारमा यो सबैजनाले हेर्नै पर्ने चलचित्र हो । यस चलचित्रमा किको नाम् गरेका प्रमुख पात्र अफ्रिकाको मरभुमि क्षेत्र साहारा डेजर्ट वरपर बसोबास गर्दै आएका बुशमेन जातिको मान्छे हो । उनीहरुको आफ्नै जीवनशैली देखेर हामी सबैलाई मोहित पार्दछ । यो चलचित्र हेर्नुको लागि कृपया तलको निम्न लिंकमा क्लिक गर्नुहोला ।

सायद भग्वान बहुल्याएका छन्   (दोस्रो भाग्)

रमाईलो गर्नुहोस्

मैले आज कन्ट्रोल् रूम् (CONTROL ROOM) नामक् डक्युमेन्ट्री हेरे । मेरो बिचारमा यो मैले अहिलेसम्म हेरेको सबै डक्युमेन्ट्रीहरु मध्ये सबैभन्दा अवस्मरणिय डक्युमेन्ट्री हो । यो डक्युमेन्ट्री इराक् युद्ध द्वारान् चलेको अमेरिकि सन्चार् माध्यमहरु र अरबी सन्चार् माध्यम् अल्-जजिरा द्वारा प्रसार् गरिएको विभिन्न एकपक्षिय समाचार प्रसारणको प्रोपगान्डामा आधरित् डक्युमेन्ट्री हो । यस् डक्युमेन्ट्रीमा युद्ध द्वारान् समाचार द्विपक्षिय हुन सक्छ कि सक्दैन भनेर मनन् गरिएको छ ।

आइरिश् बाजाको धुनमा सारा सन्सार् रम्ने गर्छन् । बेगपाईपको धुन् सङै भाएलिनको तालले सबैजनालाई मन्त्रमुग्ध बनाउछ । तपाईहरुले हलिउड द्वारा निर्मित् चलचित्र "टाईटनिक्" हेर्नु भएको छ भने त्यस्मा देखाइएको कलाकार् लियोनर्डो डिकेपृयो र केट् विन्स्लेट्को पानी जहाज भित्र आइरिश् धुनमा नाचेको भाग् यहा हरुलाई पक्कै पनि याद् हुनुपर्छ । त्यो बेला उनीहरु नाचेको धुन् आइरिश् साङितिक् समुह "द ग्यैलिक् स्टर्म्" को सङीत् हो । उनीहरुको गीतहरु आएर्लेन्ड् को केल्टिक् धुनमा आधारित् सङीत् हो । यहा लोरस् कलेजका विद्दार्थी सङ्हठनको निमन्त्रणामा उनीहरु आफ्नो आइरिश् साङितिक् कोसेली लिएर डुब्युकका दर्शक् सामु उपस्थित् भएका थिए । सो कार्यक्रम् लोरस् कलेजको बलरूम मा भएको थियो ।

मंगलबार् - जाडो घट्दै छ, आज एक्दम चर्को घाम् लागिरहेको छ । भोकले टांट् परिरहेको बेलामा माइक्रोवेव् भित्र भात् बसालेर पकाएको छु । माइक्रोवेव् भित्र लगभग् २० देखि लिएर २५ मिनट् सम्म तताउने हो भने चामल् मज्जाले राम्रो सित पाक्छ । यहा हाम्रा अमेरिकी साथीहरु कहिले कसो मात्रै भात् खान्छन् किनकी उनीहरु धेरै जसो बिहानपखको अर्नी जसलाई उनीहरु "ब्रेक्फास्ट्" भन्ने गर्छन्, त्यसबखत् उनीहरु पाउरोटी र पीनट् बटर तथा सिरिअल्सहरु खाने गर्दछन् ।

अहिले रातीको १:०० बज्यो । म चै शिकागो शहरको कन्ट्री इन्न् भन्ने होटलको कोठाबाट यो ब्लग् लेख्दैछु । अहिले चै मलाई एकदमनै निन्द्रा लागेकोछ अन्त त्यसैले म भोली यो ब्लग पुरा गर्नेछु। आज दिनभरी शिकागो शहरको यात्राको बयान गर्नु र फोटो अप्लोड गर्नु धेरै समय लाग्ने भएकोले भोली तिर यो ब्लग पुरा गर्नुपर्ला ।

शिकागो, ईलिनोय (Chicago, Illinois)

Downtown Chicago को एक् झलक्

माथिको चित्रमा तपाईहरुले De Paul University देखिराख्नु भएकोछ ।

शिकागो शहरभित्र विशेष् भारतीय् तथा पाकिस्तानी मुलुकका मानिसहरुको ठुलो जमात रहिआएको suburban ठाउ Devon Street हो । यहा उनिहरुको खाना, भाषा, भेषभुषा सबै भारत् तथा पाकिस्तानमा जस्तै देख्नपाइन्छ । Devon Street को एक् झलक

भारतीय् खाधान्न : सार्क मुलुकमा पाइने खाद्दान्न सामाग्रीहरु जति सबै यहा उपलब्ध छन। 

सानो हुन्दा खेरि खाएको लिज्जत पापड थुप्रै वर्षमा त्यही प्याकेटको फेरि दर्शन भयो । यो पापडले अमेरिका आइपुग्दा सम्मपनि पिछा छोडेन । मेरो बिचारमा संसार एक्दमै साँघुरो भैइसक्यो । नपत्ताए हेर्नुस् त यो लिज्जत पापड । यो पापड खानु म केवल नेपाल अथवा ईण्डिया नै जानु पर्छ भन्ने छैन । जमाना एक्दमै तीव्र गतिमा परिणत हुदैछ । यस पसलमा भारतीय, पाकिस्तानी, बङलादेशीहरु मात्रै नभएर नेपाली लगाएत गोरा अमेरिकी, अफ्रिकी अमेरिकी, हिस्प्यानीक मुलका ल्याटिनोहरु समेत तरकारी किनमेल गर्न आउछन ।  

भारतीयहरुको मिष्ठान्न सामाग्री पनि यहा उपलब्ध हुने रहेछ । मलाई गुलियो मिठाईहरु मन नपरेपनि मेरा साथीहरुले रसगुल्ला र गुलाब जामुन भन्न थाले । यो चित्रमा $ ३.९९ लेखेको बट्टा सबैभन्दा कुनामा देखिएकोछ । बट्टा हेरीकन दाम त कति थोरै जस्तो लाग्ने तर $ ३.९९ भनेको भारतमा लाग्ने पुरा उत्पादन मोल सहित  आयात गरेको भाउ जोडदा पनि बिक्रेतालाई भारतीय मुद्रामा धेरै नै फाईदाजनक पर्नजान्छ ।    

कहाँको सामान कहाँ बिक्री हुदैछ र यसका ग्राहकहरु फेरी भारतीय मुलका मात्रै नभैइ मद्दय-पूर्व राष्ट्रका सबैजसो मानिसहरु पनि छन । हुन त पसल भारतीय भए पनि सबै सामन भारतमा नै निर्मित भएका भने पक्कै होइनन् ।   

विभिन्न पसलहरु : अर्काको देशमा गएर यस्ता खाले पसलहरुले सबै अप्रवासीलाई आफुले चाहेको जस्तो खाना खानु मद्दत गर्दछ र साथै उनिहरुले मात्रै नभैइकन यहाँ बसोबास गर्ने लोकल अमेरिकी जनताले पनि सामाजिक विविधताको राम्रो उपयोग भएको आभास गर्न पाउछन ।

साथै यसले भारत जस्तो राष्ट्रका मानिसहरुलाई जसरी अमेरिकीहरु एउटै रुपमा बाँद्धछन, उनिहरुले यस्तो विभिन्न सस्कृति दर्शाउने पसलहरु देखे पछि भारत जस्तो देशमा पनि साँस्कृतिक विविधता रहेको कुरा सिक्न पाउछन ।   

विदेशमा बसोबास गर्दा देखनुपाउने राम्रो कुरा भनेको यस्तो हो । आफ्नो जन्मभुमिमा अनेक विषयमा झै-झगडा गरेपनि विदेशमा मेल्-मिलाप गरेर बस्न चाहन्छन भारती र पाकिस्तानीहरु । हुन त हरियो डलरले धेरै ठुलो कमाल गर्न सक्छ भन्थे, त्यो कुरा पनि साचो नै हो । नपत्ताए तल चित्रमा हेर्नुस त  INDIAN & PAKISTANI लेखिएको बोर्ड । 

उता आफ्नो देशमा तछाड् मछाड् गरे पनि विदेशमा मिलेर काम् गरिरहेको देखिन्छन् । 

मैले यहा पटेल लेखेको बोर्ड चै जताततै देखे ।  

हिन्दी तथा पाकिस्तानी र अरबी चलचित्रहरु प्रशस्तै पाइन्छ

that green board translates to elder & younger sisters-in-law for Derani Jethani Jewelers 

तरकारी पसल्     भारतबाट आउने तरकारी भनेर राखिएको तस्विर् ।  भारतीय दालमोठ् र भुजियाहरु पानी पुरी   एउटा ठाउमा buffet lunch रहेछ । समोसा खाको त बोक्रा मतै ठुलो, भित्र आलु सित दुइटा मटरको गेडा मत्रै थियो । त्यहा मैले एउटा restaurant मा धेरै वर्ष पछि समोसा चाट् खाए । मैले सायद् राम्रो सित पचाउनु सकिन । के भयो कुन्नि? सबै साथीहरु त खाए पछि राम्रै गरे तर किन हो मलाई मात्रै त्यो मसला कुराले बिजोग् पार्‍यो।  छेरपाटी लागेर हैरान् पार्‍यो । जे होस् घरबाट नजिक् लाग्ने ठाउ छ Devon Street । 

सन्सारभरिनै प्रख्यात "चाइना टाउन्" शिकागो शहरमा पनि देख्नपाइन्छ । यहा चिन् मुलुकका मानिसहरुले आफ्नो संस्कृतिलाई चोखै राखिआएका छन् । विश्व प्रसिद्ध चाइनिज् खानाको स्वाद् लिनका लागि यहा प्रशस्तै चाइनिज् भोजनालयहरु छन् ।

सन्सारको सबै भन्दा ठुला museum हरु मध्ये Field Museum of Chicago पनि एक् हो । विद्यार्थीहरुका लागि प्रवेश् टिकट्मा विशेष् छुट् रहेकोले हामीले केवल् एक् जनाको लागि $ ७।०० को दरले पैसा तिर्यौ ।

हामी फर्किने बेलामा धेरै अबेर भएकोले गर्दा होटलमा बस्नु पर्‍यो र अन्त हामी Country Inn मा बस्यौ र भोलिपल्ट लगत्तै कलेज् तर्फ लाग्यौ ।

अस्तिनै देखिन् ड्युब्युकको वलमार्ट Walmart गएर पास्पोर्ट साइजको फोटो धुलाउने भन्दा भन्दा बल्ल आज हामी त्यस्तर्फ लाग्यौ । प्रज्वलले बिहन देखि केहि पनि खाएको छैन, एक्दमै भोक् लागिराको छ भनेर एउटा सानो Hardee's भन्ने फास्ट् फूड् भित्र छिर्यौ ।

मलाई त्यती सार्हो भोक लागेको थिएन त्यसैले केही पनि खाईन् ।

सुदिसले पनि केही खाएन । सुदिसले गल्ती ठाउमा गाडी पार्क गरेकोले गर्दा हिजो र आज गरेर दुई चोटि लगातर $२५-$२५ ड्लर गरेर जम्मा $५० ड्लरको टिकट पाएकोमा चिन्तित छ ।

प्रज्वलले चाँही एउटा (cheese burger & fries) चीज्स् हालेको बर्गर्, चिसो पानी   र आलु फ्राइजको लागि USD २।९९ तिर्यो र त्यहा खाना खाईसकेपछि हामी साग् सब्जी किन्नुको लागि Walmart गयौ अन्त त्यहा सबैभन्दा पहिले हामी फोटो खिच्नु पुग्यौ र त्यस्पछि grocery किनिसकेपछि फिर्ता भयौ ।वल्मार्ट जस्ता ठुलो शपिङ् सेन्टरको कारणले गर्दा यहाँको वरपरको साना तिना पसल, उधोग धन्धाहरु मारमा परेकाले वल्मार्ट बिरुद्ध आवाज उठिरहेको छ । वल्मार्टका कर्मचारीहरुको त्यस् सस्थांमा काम गरे वापत् काम अनुसारको तलब नरहेको गुनासो रहेको सुन्न पाइन्छ। यहाँ विद्धालयमा त्यसबारे ठुलो वक्तव्य हुन्छ र जबसम्म वल्मार्टले कर्मचरीहरुको माग पुरा गर्दैन तबसम्म ग्राहकवर्ग द्वारा सकेसम्म् वल्मार्टबाट सामानहरु केहि पनि नकिन्नकालागि विद्धार्थी सङठनहरु द्वारा आव्हान हुँदै आएकोछ । त्यति हुदाहुदै पनि आखिर् मान्छेहरु जहां सस्तो सामान् भेटिन्छ त्यतै जान्छन् अन्त सबैजना वल्मार्टतर्फ हुत्तिन्छन् । पैसाको खडेरी परेको बेलामा, हामी पनि झन्डै झन्डै त्यही डयाङ्को मुला पर्न गयौ ।

यो नाथे दुईटा फोटोको लागि मैले $ ११ ।०० ड्लर तिरे । तर जे होस् फोटो चै राम्रै आएछ । ढुक्कै भयो ।