บางครั้ง สิ่งที่ดีที่สุด...ก็ไม่ใช่...สิ่งที่ถูกต้องที่สุด...
บางครั้ง สิ่งที่ถูกต้องที่สุด ...ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด...
บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าไว้ใจได้มากที่สุด...แต่กลับทำลายเราได้มากที่สุด
บางครั้ง สิ่งที่คิดว่าทำลายเรามากที่สุด...กลับเป็นสิ่งที่ทำให้เราไว้ใจได้มากที่สุด...
บางครั้งเรา อยู่ในโลกแคบจนลืมมองถึงโลกกว้าง...
บางคร้ง ปัญหาแค่ปลายนิ้วก้อย...แต่กลับทำให้มันเป็นฝ่ามือ
บางครั้งคำพูดคน...ก็เชื่อใจไม่ได้...
บางครั้ง ไม่มีอะไรมาวัดปริมาณคำพูดว่าจะเชื่อถือได้มากเพียงใด...มีแต่เวลาพิสูจน์...
บางครั้งโลกนี้มันก็โหดร้าย...มากกว่าที่เธอคิด
บางครั้งโลกนี้ก็สวยงาม...ไม่ได้โหดร้ายเหมือนที่เธอคิด
บางครั้งคนเราก็ต้องการ...แค่ใครสักคนที่เข้าใจ...
บางครั้งคนเราก็ต้องการที่จะเข้าใจตัวเอง...
บางครั้งเราก็ไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้
แต่บางครั้งเราก็สามารถ กำหนดทิศทางของเราเองได้
บางครั้งบทเรียนที่ต้องจดจำคือการเรียนรู้ของตัวเอง
บางครั้งบทเรียนที่ต้องย้ำเตือนคือการเรียนรู้ของผู้อื่น
บางครั้งคนเราก็ร้องไห้อย่างไม่มีสาเหตุ
แต่บางคน...ทุกสาเหตุ... ก็ระบายด้วยน้ำตา...
บางครั้งการที่ได้หัวเราะกับคนที่เรารักทำให้ชีวิตมีความสุขได้ทั้งวัน...
แต่บางครั้งเสียงหัวเราะ...อาจกลายเป็นรอยน้ำตา...
บางครั้งกลางวัน ก็อาจจะมืด...
แต่บางครั้งกลางคืนอาจจะสว่าง...
บางครั้งแสงสว่างก็มักจะอยู่ในที่เรามองไม่เห็น
แต่บางครั้งความมืดอาจจะอยู่ในที่ที่เรามองเห็นชัดเจน
บางครั้งสายลมก็พัดเอาความเหน็บหนาวมาให้
แต่บางครั้งสายลมก็ โอบกอดฉันไว้อย่างอ่อนโยน...
บางครั้งคนเราก็หัวเราะกลบความเศร้า ....แอบยิ้มเมื่อใจฝืนทน
บางครั้งคนเราก็เหงาเมื่ออยู่ลำพัง
แต่มักจะบอกกับตัวเองว่า...ฉันไม่เหงา...ฉันไม่ต้องการใคร...
ขอบคุณบทความจากทำดีดอทเน็ต(จั่นเจา)
